Feeds RSS
Feeds RSS

Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2013

Καλημέρα Ειρήνη!

Με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 προσεγγίσαμε την έννοια της ειρήνης,μια έννοια αφηρημένη και δύσκολα απτή και κατανοητή για τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας,μέσα από διάφορες δραστηριότητες.
Αρχικά,παρακολουθήσαμε την ταινία με τίτλο «Ειρήνη»(η ιστορία ενός παιδιού πρόσφυγα) που είναι μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου της Annegert Fuchshuber. Η ταινία αυτή μιλάει για τους πρόσφυγες αλλά και την ειρήνη από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ.  

Μέσα από την ταινία,τα παιδιά είδαν ένα κοριτσάκι που το έλεγαν Ειρήνη(προσωποποίηση της έννοιας μέσα από την μορφή ενός κοριτσιού) και παρατήρησαν ότι επειδή ήταν διαφορετικό από τους ανθρώπους που συναντούσε κάθε φορά,δεν την ήθελαν κοντά τους και την έδιωχναν.Μάλιστα, η Ειρήνη αναγκάστηκε να φύγει από το σπίτι της, γιατί καταστράφηκε από τον πόλεμο(η φωτιά που ήρθε από ψηλά, αναφέρει στην ταινία ο αφηγητής)και περιπλανιέται μέχρι που συναντά τον κύριο Καλόκαρδο που επιτέλους την καλοδέχεται και μένει μαζί του.
Τα παιδιά μίλησαν για τα συναισθήματα τους  κατά την διάρκεια και μετά την προβολή της ταινίας,κατανόησαν το μήνυμα της και μέσα από τις ζωγραφιές τους έδειξαν πώς φαντάζονται το  πού μένει η Ειρήνη και πώς είναι εκεί που μένει ο Πόλεμος.

Τα έργα των παιδιών απέδωσαν με ανοιχτά,ζωηρά και «χαρούμενα» χρώματα τις ειρηνικές εικόνες,ενώ τις πολεμικές, τις ζωγράφισαν με σκούρα,«λυπημένα» όπως τα χαρακτήρισαν   χρώματα και η επιλογή των χρωμάτων σε αυτές ήταν λιγοστή(ένα με δύο χρώματα για τις εικόνες του πολέμου).Το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό και οι εικόνες μιλούν από μόνες τους!


Στη συνέχεια, μέσα από εποπτικό υλικό,φωτογραφίες,εικόνες,αφίσες και βιβλία για την περίοδο του 1940, συζητήσαμε τις παρατηρήσεις τους για ό,τι έβλεπαν σ' αυτό.Είδαμε τον γεωγραφικό χάρτη της Ελλάδας,παρατηρήσαμε τα χρώματα που έχει(καφέ,πράσινο,γαλάζιο κλπ.) και σε τι αντιστοιχεί το καθένα(βουνό,δάση,θάλασσα).
Μιλήσαμε με λίγα λόγια για το ιστορικό αυτής της επετείου και ιδιαίτερα,σχολιάσαμε το υλικό αυτό ως προς τις δύσκολες συνθήκες ζωής των ανθρώπων την περίοδο του πολέμου.


Μάλιστα,μέσα από την αφίσα της Βάσως Κατράκη συζητήσαμε για το πώς έδιναν κουράγιο στους στρατιώτες όταν τους έπλεκαν μάλλινα ζεστά ρούχα για την καταπολέμηση κρυοπαγημάτων.Αλλά και το κουράγιο που τους έδιναν με τα τραγούδια τους γνωστοί τραγουδιστές και δημιουργοί της εποχής εκείνης,όπως ο Τραϊφόρος, η Σοφία Βέμπο.

Δεν παραλείψαμε να ακούσουμε αυτά τα τραγούδια και να τα τραγουδήσουμε κι εμείς με τη σειρά μας.

Και παρελάσαμε στην αυλή του σχολείου μας όπως κάνουν οι μαθητές και οι μαθήτριες των μεγαλύτερων σχολείων προς τιμήν αυτών που πολέμησαν το 1940.
Από το περιοδικό «Παράθυρο στην εκπαίδευση», με αφορμή την ταινία με την Ειρήνη ασχοληθήκαμε με το τραγούδι του ναι και του όχι,παρατηρήσαμε που ή σε τι λέει ναι ή όχι,το τραγουδήσαμε αλλά και ζωγραφίσαμε με τη σειρά μας, τα δικά μας ναι και όχι.

Κατόπιν, τα παιδιά έφτιαξαν το δικό τους« ΟΧΙ» με διάφορα υλικά και με την τεχνική του κολάζ.


Με την αφήγηση της ιστορίας για τις δυο Νεράιδες που έδωσαν τα χρώματα στην σημαία της Ελλάδας,φτιάξαμε κι εμείς τη σημαία μας.Μιλήσαμε για την γιορτή της σημαίας στις 27 του μήνα αλλά και για τα χρώματα της(γαλάζιο/μπλε για το χρώμα της θάλασσας και λευκό για το χρώμα του αφρού των κυμάτων),το σχήμα της και τις λωρίδες της που επιλέχτηκαν λόγω της ομοιότητας τους με την κυματιστή θάλασσα.Μάλιστα,τραγουδήσαμε και το ομώνυμο τραγούδι του Γ.Σακελλαρίδη, με σημαία μας την ειρήνη.
Γνωρίσαμε τις σημαίες κι άλλων χωρών,παρατηρήσαμε τα χρώματα τους,το σχήμα τους,βρήκαμε τις μεταξύ τους ομοιότητες και διαφορές(όλες έχουν ορθογώνιο σχήμα εκτός από μία,οι περισσότερες σημαίες έχουν λωρίδες,άλλες έχουν σήματα/σύμβολα όπως ασπίδα,κορώνα,αετό,κ.α., δύο σημαίες είναι ίδιες ως προς σχήμα και χρώματα στις λωρίδες τους κ.ο.κ.
Τα παιδιά έπαιξαν διάφορα παιχνίδια με τις σημαίες τοποθετώντας τις ανάλογα με τις οδηγίες που έπαιρναν,σε σειρά,πάνω ή κάτω από κάποια συγκεκριμένη σημαία,σε ζευγάρια αλλά και  παιχνίδι μνήμης.
«Το κανόνι της ειρήνης» της Φρόσως Χατόγλου έδωσε στα παιδιά, αφού ζωγράφισαν μια χαρούμενη καλημέρα για την ειρήνη και ό,τι τους εντυπωσίασε από την ιστορία,την ιδέα να χαρίσουν κι αυτά με τη σειρά τους ένα δώρο στην ειρήνη.Έτσι, έφτιαξαν το περιστέρι της ειρήνης για να μην γυρίζει μόνη της,όπως είπαν, χωρίς παρέα αλλά να είναι κάποιος κοντά της εκτός τον κύριο Καλόκαρδο και την οικογένεια του(επιρροές από την ταινία που είδαν...).
Τελικά,τα παιδιά επέλεξαν την ειρήνη για να δώσουν τα δώρα τους και είπαν ΝΑΙ στην ειρήνη και ΟΧΙ στον πόλεμο.Οι μεγάλοι τι επιλέγουμε;Ας αναρωτηθούμε...Καλή επέτειο,καλό σαββατοκύριακο και καλή δύναμη σε όλες και όλους.




























Διαβάστε περισσότερα...»

Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2013

ΕΓΩ, ΕΣΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΓΥΡΩ ΜΑΣ...

Ο εαυτός μας δεν είναι μία αυτοτελή προσωπικότητα που ζει, λειτουργεί και ενεργεί ανεξάρτητα από τους κοινωνικούς, περιβαλλοντολογικούς παράγοντες. Οι συνεχείς αλληλεπιδράσεις και οι δυναμικές που λειτουργούν καθορίζουν σε σημαντικό βαθμό την σκέψη, την πράξη, το συναίσθημα και τις αποφάσεις μας. Το γεγονός αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να αποφασίσουμε να δουλέψουμε το φθινόπωρο μέσα από τον εαυτό μας. Η φύση αλλάζει αλλά τα παιδιά αρέσκονται να μιλούν περισσότερο για τον εαυτό τους παρά για τα φύλλα που αλλάζουν χρώμα και την αιτία αυτής της αλλαγής. Για αυτό και  θα έπρεπε να προσεγγίσουμε το θέμα με τέτοιο τρόπο ώστε το ενδιαφέρον τους να είναι αμείωτο κατά την διάρκεια όλης της εβδομάδας.

Τα παιδιά έφεραν την Δευτέρα στο σχολείο φύλλα διαφόρων μεγεθών, χρωμάτων και σχημάτων. Είναι τα φύλλα ίδια; Ομαδοποίησαν τα φύλλα σύμφωνα με κάποιο χαρακτηριστικό τους και διαπίστωσαν ότι είναι όλα φύλλα δέντρων αλλά διαφέρουν ως προς το σχήμα, το μέγεθος και το χρώμα.






 Όπως τα φύλλα διαφέρουν, έτσι και τα παιδιά διαφέρουν. Με την συνοδεία απαλής μουσικής, τα παιδιά έγιναν φύλλα, που τα κουνά απαλά ο αέρας, που χαίρονται τις αχτίνες του ήλιου και την βροχή, που κάνουν κύκλους στον αέρα όταν ο δυνατός αέρας τα κουνά. Όταν η μουσική σταματούσε ,τα παιδιά γίνονταν ζευγάρια. Το κάθε παιδί παρατηρούσε το άλλο και περιέγραφε το φίλο του δίνοντας έμφαση στα χρώματα του προσώπου, των μαλλιών και των ματιών.



Είμαστε όλοι ίδιοι; Όχι φυσικά αλλά αυτό είναι που μας κάνει μοναδικούς και ξεχωριστούς. Τα παιδιά χρησιμοποιώντας τα φύλλα του φθινοπώρου, την κόλλα και τους μαρκαδόρους κατασκευάζουν τον εαυτό τους προσέχοντας να τον αποδώσουν όσο καλύτερα μπορούν. Η δουλειά τους καταπληκτική και η χαρά τους μεγάλη.



Τα φυλλοπαιδάκια, όπως τα ονόμασαν, ήταν διαφορετικά και πολλά από αυτά δεν είχαν το πράσινο χρώμα του φύλλου. Γιατί άραγε; Τι φταίει και τα φύλλα φαίνονται ταλαιπωρημένα και άρρωστα; Τα παιδιά επισήμαναν ότι πρέπει να τρώμε όλο το φαγητό μας. Τι γίνεται όμως το φθινόπωρο; Υπάρχει αρκετό φαγητό για όλα τα φύλλα; Η κ. Φωτοσύνθεση μας απάντησε στα ερωτήματα μας.


Τα παιδιά άκουσαν την ιστορία της και έμαθαν γιατί τα φύλλα χάνουν το χρώμα τους και πέφτουν από τα δέντρα. Έγιναν μάλιστα κ. Χλωροφύλλη, μαγείρεψαν με την ξύλινη κουτάλα της και διαπίστωσαν ότι η τροφή των φύλλων είναι λιγοστή λόγω της έλλειψης ενός βασικού συστατικού της συνταγής: της ζεστασιάς του ήλιου.


Μάλιστα, η ιστορία ενός μικρού φύλλου που δεν ήθελε να πέσει αλλά προτίμησε να δώσει την ζωή του για να σώσει τον φίλο του τον σπουργίτη

τους συγκίνησε πολύ και ζωγράφισαν ότι τους εντυπωσίασε εξηγώντας τους λόγους της επιλογής τους. Το συναίσθημα της αγάπης και η δύναμη που δίνει να πάρουμε αποφάσεις στην ζωή μας ακόμα και αν είναι επιβαρυντικές για εμάς, ήταν το θέμα της συζήτησης που ακολούθησε την αφήγηση της ιστορίας. Τα παιδιά αγαπούν με πάθος και το δείχνουν με απλά και καθημερινά πράγματα.  Μίλησαν για τα συναισθήματα τους και περιέγραψαν τις στιγμές που δείχνουν την αγάπη τους σε πρόσωπα που το έχουν ανάγκη.


Τραγουδήσαμε το << ένα δυνατό παιδάκι>> κάνοντας τις ανάλογες κινήσεις. Συμφώνησαν όλα τα παιδιά ότι για να είμαστε δυνατοί και υγιείς θα πρέπει να παίρνουμε την σωστή τροφή όπως ακριβώς και τα φύλλα των δέντρων. Μάλιστα, η γαντόκουκλα-κουνέλι που μας επισκέφθηκε,




 πληροφόρησε τα παιδιά για το πώς πρέπει να φροντίζουμε τα μέρη του σώματος μας αφού τα έχουμε τόσο πολύ ανάγκη. Έπαιξε ένα παιχνίδι μαζί τους. Ακουμπούσε ένα μέλος του σώματος τους και τα παιδιά το ονόμαζαν και ανέφεραν που τους χρησιμεύει ,
  • με το πόδι,περπατάμε
  • με το χέρι, ζωγραφίζουμε,τρώμε, κρατάμε αντικείμενα
  • με τα μάτια,βλέπουμε
  • με τα αυτιά, ακούμε κ.τ .λ
Το κουνέλι χαροποίησε τα παιδιά και όλα θέλησαν να το αγκαλιάσουν και να μιλήσουν μαζί του.



Στη συνέχεια, συζητήσαμε και για το φύλο μας. Τα παιδιά ξεχωρίζουν αν είναι αγόρια ή κορίτσια. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά που μας κάνουν να διαφέρουμε; Παρατηρώντας το σώμα και το πρόσωπο, τα παιδιά κατέθεσαν τις απόψεις τους. Έγιναν ομάδες, έκαναν αντιστοίχιση αγοριού και κοριτσιού και διαπίστωσαν με την απαρίθμηση ότι οι δύο ομάδες είναι ίσες. Η νηπιαγωγός βγάζοντας κάθε φορά 1 ή  2 ή 3 παιδιά από κάθε ομάδα, ζητούσε από τα παιδιά να βρουν ποια ομάδα έχει περισσότερα ή λιγότερα παιδιά και πόσα λείπουν.(μαθηματικά).



Έγραψαν επίσης το όνομα τους κάτω από την σωστή εικόνα και μέτρησαν για να δουν τελικά αν οι ομάδες είναι ισάριθμες.



Τις επόμενες ημέρες, αφού ζωγραφίσαμε τον εαυτό μας σύμφωνα με το χρώμα των μαλλιών και ματιών μας, 
ασχοληθήκαμε με τις παλάμες των χεριών μας. Ονομάσαμε τα δάχτυλα της παλάμης, παίξαμε μία ιστορία φτιάχνοντας τα προσωπάκια τους,




μάθαμε το αντίστοιχο τραγούδι,

φτιάξαμε τους παλαμοεαυτούς μας χρησιμοποιώντας τέμπερες, πινέλα και φυσικά φθινοπωρινά χρώματα.



Κόψαμε τις παλάμες και τα παιδιά έγιναν φθινοπωρινές φατσούλες όπου παρουσίασαν τον εαυτό τους και μίλησαν για την οικογένεια τους.

Τέλος, συζητήσαμε για τα στάδια εξέλιξης του ανθρώπου και εργαστήκαμε με τις πληροφορίες που πήραν.


ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!!!!


Διαβάστε περισσότερα...»