Τρίτη 13 Μαΐου 2014

Επίσκεψη στο μουσείο της Ακρόπολης

Καλή μας εβδομάδα, που ξεκίνησε με μια υπέροχη εκδρομή στο μουσείο της Ακρόπολης!!!
Πριν όμως το επισκεφθούμε φθάσαμε στο στούντιο "Κινητήρας" λίγο πιο κάτω από τον ιερό βράχο, και παρακολουθήσαμε με τα παιδιά το πρόγραμμα των "Νέων σελίδων": "Ανακαλύπτοντας τους Θεούς στη ζωφόρο του Παρθενώνα"...





και τι λέμε παρακολουθήσαμε; το πρόγραμμα ήταν διαδραστικό, με τα παιδιά να εμπλέκονται στη διάρκειά του, να αναπαριστούν τους θεούς που βλέπουμε στη ζωφόρο με τη στάση του σώματός τους, αλλά και να δίνουν ζωή στους μύθους που ακούνε, μύθους φανταστικούς από μια πραγματικά λαμπρή εποχή της ελληνικής αρχαιότητας...



Έτσι λοιπόν, μεταμορφώθηκαν σε Ήρα και Δία, ο οποίος μεταμορφώθηκε σε κούκο για να τη σαγηνεύσει...


σε Ποσειδώνα που με την τρίαινά του ηρεμεί ή αγριεύει τη θάλασσα, ανάλογα με τις... ορέξεις του...


σε Άρτεμις και τον αδελφό της Απόλλωνα που έπαιζε τη λύρα...


σε Αφροδίτη που γεννιέται μέσα από τα κύματα...



σε Περσεφόνη και Πλούτωνα που την κυνηγά για να την πάρει στον Άδη...


Όμως, παίξαμε και το παιχνίδι των αινιγμάτων, όπου τα παιδιά έπρεπε να βρουν την απάντηση για ποιον θεό μιλά το κάθε αίνιγμα, να βρει ποιος είναι καθένας από αυτούς που εικονίζονται στη ζωφόρο, και να βάλει το σύμβολό του στη σωστή θέση...


το πιο θεαματικό όμως ήταν όταν τα παιδιά στάθηκαν ακριβώς όπως οι θεοί στη ζωφόρο, με την ίδια στάση σώματος και κρατώντας τα σύμβολά τους!!!


Έπειτα, φτάσαμε στο μουσείο, και αφού πρώτα κάτσαμε στα σκαλάκια του για να φάμε το δεκατιανό μας και να πάρουμε δυνάμεις, ξεκινήσαμε το απίθανο ταξίδι μας στο χρόνο, με οδηγό την καλή μας ξεναγό κυρία Άρτεμις!



Είδαμε από κοντά αγγεία πολύ πολύ παλιά, παιχνίδια εκείνης της εποχής, αγάλματα για τα οποία είχαμε μιλήσει στο σχολείο και ανυπομονούσαμε να τα γνωρίσουμε από κοντά, είδαμε από ποιες πέτρες και με ποιο τρόπο έβγαζαν οι πρόγονοί μας τα χρώματα από τη φύση για να βάψουν τα αγάλματά τους και να τα κάνουν να μοιάζουν τόσο αληθινά, μάθαμε για τα αετώματα του Παρθενώνα (που αλλάξανε 3 φορές ανά τους αιώνες) και τι αναπαριστούσαν...



σταθήκαμε λίγο να θαυμάσουμε τον βράχο της Ακρόπολης και να μιλήσουμε για τα περίφημα "μάρμαρα του Παρθενώνα", τις αναπαραστάσεις που έκλεψε ο Έλγιν και τώρα βρίσκονται σην Αγγλία...





μάλιστα, μάθαμε να ξεχωρίζουμε ποια από αυτά που βλέπαμε ήταν τα γνήσια και ποια τα αντίγραφα (τα αντίγραφα είναι αυτά που είναι πιο άσπρα)...






...είδαμε από κοντά τις αναπαραστάσεις αυτές που έγιναν υπό τις εντολές του Φειδία...


και τέλος θαυμάσαμε τις εκπληκτικές κόρες Καρυάτιδες, είδαμε τη χρησιμότητά τους, παρατηρήσαμε τα μαλλιά τους με το περίτεχνο "χτένισμα" , και παρακολουθήσαμε βιντεάκι που έδειχνε πώς τις καθαρίζουν με λέιζερ...




τα παιδιά ήταν ενθουσιασμένα σε όλη τη διάρκεια του "ταξιδιού" μας, παρακολουθούσαν τις εξηγήσεις της ξεναγού με αμείωτο ενδιαφέρον, ρωτούσαν, συμμετείχαν και έδιναν πολύ καλές απαντήσεις σε ό,τι τα ρωτούσε!!! Κι εμείς ... νοιώσαμε περήφανες σα δασκάλες τους!


Ευχαριστούμε όμως πάρα πολύ για την πολύτιμη βοήθεια τους και τις μανούλες που ήρθαν ως συνοδοί, χωρίς αυτές η όλη διαδικασία θα ήταν πολύ δύσκολη, γιατί έπρεπε να είμαστε πολύ προσεχτικοί μέσα στο μουσείο!



Να είμαστε καλά να ξαναπάμε!!! κι αν όχι μαζί σα σχολείο, πραγματικά είναι μια αξέχαστη εμπειρία για όλα τα παιδιά, σας συστήνουμε το μουσείο της Ακρόπολης ανεπιφύλακτα!!!




 

Σάββατο 10 Μαΐου 2014

1,2,3...προετοιμάζομαι να πάω στο μουσείο...

...της Ακρόπολης και γι΄αυτό, την εβδομάδα που μας πέρασε ασχοληθήκαμε στο νηπιαγωγείο μας με δραστηριότητες προετοιμασίας για το μουσείο και όχι μόνο.
Με αφορμή το καινοτόμο πρόγραμμα για τους δώδεκα θεούς του Ολύμπου και διάφορες εικόνες έντυπες και ψηφιακές, με  το μουσείο της Ακρόπολης,την Ακρόπολη,τον Παρθενώνα, τη Ζωφόρο του ναού κ.α. ,ξεκίνησε η συζήτηση με τα παιδιά.

Με ερωτήσεις ανοιχτού τύπου αλλά και ερωτήσεις κρίσεως, ενθαρρύναμε τα παιδιά να μας πουν τι γνωρίζουν για τα μουσεία, τι είναι μουσείο, τι βλέπουμε σ' αυτά, ποιοι είναι οι λόγοι ύπαρξης των μουσείων, τι περιμένουν να δουν στο μουσείο της Ακρόπολης,γιατί λέγεται έτσι κ.α.
Στη συνέχεια,καταγράψαμε ό,τι μας είπαν για το τι περιμένουν να δουν από το μουσείο αυτό

και το ζωγράφισαν



Μιλήσαμε για τον τρόπο συμπεριφοράς μας μέσα στο μουσείο και τους κανόνες που θα ακολουθήσουμε σαν μια ομάδα.Μάλιστα, κάποια παιδιά αναφέρθηκαν σε προηγούμενη εμπειρία τους, από παλιότερη επίσκεψη του σχολείου μας στο μουσείο Γουλανδρή.Έτσι, μοιράστηκαν την εμπειρία τους αυτή με τα υπόλοιπα παιδιά και θυμήθηκαν πως μιλούσαν ψιθυριστά, ότι δεν έτρεχαν, έμεναν κοντά ο ένας στον άλλον κ.α.
Είδαμε στις ζωγραφιές τους, αγάλματα που είχαν τη μορφή κάποιου θεού από τους 12 του Ολύμπου και τα ρωτήσαμε πού περιμένουν να δουν τους θεούς μέσα στο μουσείο της Ακρόπολης.Αφού μας είπαν σε εικόνες,σε ζωγραφιές πάνω σε βράχους/πέτρες, σε αγάλματα κ.α., παρατηρήσαμε τη ζωφόρο του Παρθενώνα σε έντυπο και ψηφιακό υλικό.
Παρατηρήσαμε τι έχει πάνω και αφού πήραμε τις πληροφορίες μας, προσπαθήσαμε να φτιάξουμε με τη σειρά μας ,ένα τμήμα της ζωφόρου του Παρθενώνα με τους δώδεκα θεούς.







Στη συνέχεια,είδαμε σε βιβλίο πώς έχτιζαν τους ναούς οι αρχαίοι Έλληνες
πώς φτιάχτηκε ο Παρθενώνας,πόσους κίονες είχε,τι είχε μέσα,σε ποιον/α θεό/α του Ολύμπου είχε αφιερωθεί.

Τα παιδιά ζωγράφισαν τον Παρθενώνα με τη σειρά τους


έφτιαξαν έναν αρχαίο ναό με την τεχνική του κολάζ



αλλά και με τη βοήθεια του οικοδομικού υλικού




Κατόπιν, έφτιαξαν τον Παρθενώνα χρησιμοποιώντας οικοδομικό υλικό, μετρώντας πόσους κίονες θα βάλουν(από 8 στις στενές του πλευρές και από 17 στις μακριές)




και με τη βοήθεια της παντομίμας, τα κορίτσια αναπαριστούσαν το άγαλμα της Αθηνάς μέσα στο ναό και τα αγόρια υποδύονταν το γλύπτη που καθόριζαν τη στάση του «αγάλματος».


Μέσα από το διαδίκτυο και συγκεκριμένα από την παρακάτω ιστοσελίδα
ζωγραφίσαμε ψηφιακά την πεπλοφόρο κόρη

και μετά στο χαρτί




Σαν μια ομάδα, λοιπόν, χρωματίσαμε την κονκάρδα που θα μας ενώνει στην επίσκεψη μας στο μουσείο και δεν είναι άλλη από τη σοφή κουκουβάγια (ιδέα Νίκης Κάντζου), σύμβολο της θεάς Αθηνάς που παρουσιάστηκε στο σχολείο μας λέγοντας...
Κι αφού είπε τα λόγια της, μας ζήτησε να την χρωματίσουμε και τη Δευτέρα να την έχουμε μαζί μας στο μουσείο.



Κι αφού τις ετοιμάσαμε  όλες, παίξαμε μαζί τους μετρώντας τες ή ψάχνοντας ποιες είναι σε ποια ομάδα, π.χ.στην ομάδα των 4, των 5 κ.ο.κ.


Μιλώντας για σύμβολα και θεούς,είδαμε με τα παιδιά σε ανάλογο βιβλίο ότι όλοι οι θεοί αγαπούσαν περισσότερο μία θεά για την καλή και ευγενική της συμπεριφορά, τη θεά Εστία. Το όνομά της σημαίνει όπως είδαμε το τζάκι, το ίδιο το σπίτι και μάλιστα, ήταν η θεά του σπιτιού και της οικογένειας.Γι' αυτό και οι αρχαίοι Έλληνες είχαν μέσα στο σπίτι τους πάντα το βωμό της θεάς Εστίας πάντα αναμμένο για να τους προστατεύει από κάθε κακό.
Τα παιδιά, αφού ζωγράφισαν τη θεά Εστία,





έδωσαν στη θεά το δικό της σπίτι, με την τεχνική του κολάζ



Με αφορμή, τη θεά προστάτιδα της οικογένειας Εστία και την αυριανή παγκόσμια γιορτή της μητέρας, κάναμε μια αναδρομή με τη βοήθεια του διαδικτύου www.valentinegr/mothersday-gr.php 
για το πώς γιόρταζαν τις μητέρες από την αρχαιότητα έως σήμερα.
Ξεκινήσαμε με τη Γαία και τη Ρέα από την αρχαία Ελλάδα που ήταν η καθεμιά η μητέρα θεών και ανθρώπων,φτάνοντας στην καθιέρωση της γιορτής της μητέρας από αγγλικά και αμερικανικά γυναικεία κινήματα.
Μέσα από τις εμπειρίες μας, παιδιά και δασκάλες μοιραστήκαμε σημαντικές στιγμές με τις μητέρες μας και για ποιους λόγους θεωρούμε ότι  είναι η μητέρα μας σπουδαία για τον καθένα.
Έτσι, το λιγότερο που μπορούσαμε να κάνουμε αλλά εξίσου ανεκτίμητο, ήταν να εκφράσουμε την αγάπη μας στις μανούλες μας με μια κάρτα γι' αυτήν.
Άλλωστε και μέσα από μια ιστορία που αφηγηθήκαμε στα παιδιά για τη γιορτή της μητέρας, είδαμε ότι τα κεντρικά πρόσωπα της ιστορίας δεν είχαν τη δυνατότητα να αγοράσουν δώρα στη μαμά τους για να της πουν πόσο πολύ την αγαπούν.
Αλλά με ένα ποίημα
με μια ζωγραφιά

με μια τρυφερή αγκαλιά



μπορούμε να δείξουμε τη μεγάλη μας αγάπη σ' αυτές που μας έφεραν στον κόσμο,μας μεγάλωσαν, μας φροντίζουν σε δύσκολες στιγμές αλλά και  χαίρονται μαζί μας στις όμορφες στιγμές μας...
Χρόνια πολλά λοιπόν στις μανούλες όλου του κόσμου...