15ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

Σάββατο 10 Μαΐου 2014

1,2,3...προετοιμάζομαι να πάω στο μουσείο...

...της Ακρόπολης και γι΄αυτό, την εβδομάδα που μας πέρασε ασχοληθήκαμε στο νηπιαγωγείο μας με δραστηριότητες προετοιμασίας για το μουσείο και όχι μόνο.

Με αφορμή το καινοτόμο πρόγραμμα για τους δώδεκα θεούς του Ολύμπου και διάφορες εικόνες έντυπες και ψηφιακές, με το μουσείο της Ακρόπολης,την Ακρόπολη,τον Παρθενώνα, τη Ζωφόρο του ναού κ.α. ,ξεκίνησε η συζήτηση με τα παιδιά.

Με ερωτήσεις ανοιχτού τύπου αλλά και ερωτήσεις κρίσεως, ενθαρρύναμε τα παιδιά να μας πουν τι γνωρίζουν για τα μουσεία, τι είναι μουσείο, τι βλέπουμε σ' αυτά, ποιοι είναι οι λόγοι ύπαρξης των μουσείων, τι περιμένουν να δουν στο μουσείο της Ακρόπολης,γιατί λέγεται έτσι κ.α.

Στη συνέχεια,καταγράψαμε ό,τι μας είπαν για το τι περιμένουν να δουν από το μουσείο αυτό

και το ζωγράφισαν

Μιλήσαμε για τον τρόπο συμπεριφοράς μας μέσα στο μουσείο και τους κανόνες που θα ακολουθήσουμε σαν μια ομάδα.Μάλιστα, κάποια παιδιά αναφέρθηκαν σε προηγούμενη εμπειρία τους, από παλιότερη επίσκεψη του σχολείου μας στο μουσείο Γουλανδρή.Έτσι, μοιράστηκαν την εμπειρία τους αυτή με τα υπόλοιπα παιδιά και θυμήθηκαν πως μιλούσαν ψιθυριστά, ότι δεν έτρεχαν, έμεναν κοντά ο ένας στον άλλον κ.α.

Είδαμε στις ζωγραφιές τους, αγάλματα που είχαν τη μορφή κάποιου θεού από τους 12 του Ολύμπου και τα ρωτήσαμε πού περιμένουν να δουν τους θεούς μέσα στο μουσείο της Ακρόπολης.Αφού μας είπαν σε εικόνες,σε ζωγραφιές πάνω σε βράχους/πέτρες, σε αγάλματα κ.α., παρατηρήσαμε τη ζωφόρο του Παρθενώνα σε έντυπο και ψηφιακό υλικό.

Παρατηρήσαμε τι έχει πάνω και αφού πήραμε τις πληροφορίες μας, προσπαθήσαμε να φτιάξουμε με τη σειρά μας ,ένα τμήμα της ζωφόρου του Παρθενώνα με τους δώδεκα θεούς.

Στη συνέχεια,είδαμε σε βιβλίο πώς έχτιζαν τους ναούς οι αρχαίοι Έλληνες

πώς φτιάχτηκε ο Παρθενώνας,πόσους κίονες είχε,τι είχε μέσα,σε ποιον/α θεό/α του Ολύμπου είχε αφιερωθεί.

Τα παιδιά ζωγράφισαν τον Παρθενώνα με τη σειρά τους

έφτιαξαν έναν αρχαίο ναό με την τεχνική του κολάζ

αλλά και με τη βοήθεια του οικοδομικού υλικού

Κατόπιν, έφτιαξαν τον Παρθενώνα χρησιμοποιώντας οικοδομικό υλικό, μετρώντας πόσους κίονες θα βάλουν(από 8 στις στενές του πλευρές και από 17 στις μακριές)

και με τη βοήθεια της παντομίμας, τα κορίτσια αναπαριστούσαν το άγαλμα της Αθηνάς μέσα στο ναό και τα αγόρια υποδύονταν το γλύπτη που καθόριζαν τη στάση του «αγάλματος».

Μέσα από το διαδίκτυο και συγκεκριμένα από την παρακάτω ιστοσελίδα

http://www.theacropolismuseum.gr/peploforos

ζωγραφίσαμε ψηφιακά την πεπλοφόρο κόρη

και μετά στο χαρτί

Σαν μια ομάδα, λοιπόν, χρωματίσαμε την κονκάρδα που θα μας ενώνει στην επίσκεψη μας στο μουσείο και δεν είναι άλλη από τη σοφή κουκουβάγια (ιδέα Νίκης Κάντζου), σύμβολο της θεάς Αθηνάς που παρουσιάστηκε στο σχολείο μας λέγοντας...

Κι αφού είπε τα λόγια της, μας ζήτησε να την χρωματίσουμε και τη Δευτέρα να την έχουμε μαζί μας στο μουσείο.

Κι αφού τις ετοιμάσαμε όλες, παίξαμε μαζί τους μετρώντας τες ή ψάχνοντας ποιες είναι σε ποια ομάδα, π.χ.στην ομάδα των 4, των 5 κ.ο.κ.

Μιλώντας για σύμβολα και θεούς,είδαμε με τα παιδιά σε ανάλογο βιβλίο ότι όλοι οι θεοί αγαπούσαν περισσότερο μία θεά για την καλή και ευγενική της συμπεριφορά, τη θεά Εστία. Το όνομά της σημαίνει όπως είδαμε το τζάκι, το ίδιο το σπίτι και μάλιστα, ήταν η θεά του σπιτιού και της οικογένειας.Γι' αυτό και οι αρχαίοι Έλληνες είχαν μέσα στο σπίτι τους πάντα το βωμό της θεάς Εστίας πάντα αναμμένο για να τους προστατεύει από κάθε κακό.

Τα παιδιά, αφού ζωγράφισαν τη θεά Εστία,

έδωσαν στη θεά το δικό της σπίτι, με την τεχνική του κολάζ

Με αφορμή, τη θεά προστάτιδα της οικογένειας Εστία και την αυριανή παγκόσμια γιορτή της μητέρας, κάναμε μια αναδρομή με τη βοήθεια του διαδικτύου www.valentinegr/mothersday-gr.php

για το πώς γιόρταζαν τις μητέρες από την αρχαιότητα έως σήμερα.

Ξεκινήσαμε με τη Γαία και τη Ρέα από την αρχαία Ελλάδα που ήταν η καθεμιά η μητέρα θεών και ανθρώπων,φτάνοντας στην καθιέρωση της γιορτής της μητέρας από αγγλικά και αμερικανικά γυναικεία κινήματα.

Μέσα από τις εμπειρίες μας, παιδιά και δασκάλες μοιραστήκαμε σημαντικές στιγμές με τις μητέρες μας και για ποιους λόγους θεωρούμε ότι είναι η μητέρα μας σπουδαία για τον καθένα.

Έτσι, το λιγότερο που μπορούσαμε να κάνουμε αλλά εξίσου ανεκτίμητο, ήταν να εκφράσουμε την αγάπη μας στις μανούλες μας με μια κάρτα γι' αυτήν.

Άλλωστε και μέσα από μια ιστορία που αφηγηθήκαμε στα παιδιά για τη γιορτή της μητέρας, είδαμε ότι τα κεντρικά πρόσωπα της ιστορίας δεν είχαν τη δυνατότητα να αγοράσουν δώρα στη μαμά τους για να της πουν πόσο πολύ την αγαπούν.

Αλλά με ένα ποίημα

με μια ζωγραφιά

με μια τρυφερή αγκαλιά

μπορούμε να δείξουμε τη μεγάλη μας αγάπη σ' αυτές που μας έφεραν στον κόσμο,μας μεγάλωσαν, μας φροντίζουν σε δύσκολες στιγμές αλλά και χαίρονται μαζί μας στις όμορφες στιγμές μας...

Χρόνια πολλά λοιπόν στις μανούλες όλου του κόσμου...

Παρασκευή 2 Μαΐου 2014

Η ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ......

του Σάντρο Μποτιτσέλι, του Ιταλού ζωγράφου, ήταν το έναυσμα για να μιλήσουμε και να ασχοληθούμε με την άνοιξη και την ομορφιά της. Ήδη τα παιδιά επιστρέφοντας από τις διακοπές του Πάσχα, μας μίλησαν για τις εξορμήσεις τους στη εξοχή και τα ερεθίσματα των λουλουδιών, των εντόμων και των ποικίλων ευωδιών.

Η περιγραφή των εμπειριών τους και η μεγάλη χαρά τους για τα χρώματα της φύσης αυτήν την εποχή, μας έδωσε την δυνατότητα να προσεγγίσουμε το θέμα μας μέσα από την τέχνη.

Μέσα από το διαδίκτυο

παρατηρήσαμε τον εξαιρετικό πίνακα του Μποτιτσέλι, όπου απεικονίζεται η θεά Αφροδίτη(στο κέντρο)με τον Ερμή και τις τρεις Χάριτες(στα αριστερά) και τον Ζέφυρο,την Χλωρίδα και την Φλώρα(στα δεξιά). Ο Έρωτας βοηθός της πετά ψηλά στο κέντρο του πίνακα.

Η αλληγορία της Άνοιξης

Περιγράψαμε τα πρόσωπα που απεικονίζονται, τα ονομάσαμε, συζητήσαμε για τα ρούχα, τα χρώματα και την φύση και τα παιδιά έμαθαν τον τρόπο με τον οποίο ο ζωγράφος απέδωσε την ομορφιά της άνοιξης μέσα από διάφορους συμβολισμούς.

Παράλληλα συνδέσαμε το θέμα μας με το καινοτόμο πρόγραμμα για τους 12 θεούς του Ολύμπου και γνωρίσαμε την θεά Αφροδίτη, το τρόπο και τον τόπο γέννησης της και τα σύμβολά της μέσα από τον πίνακα του ίδιου ζωγράφου,

η γέννηση της Αφροδίτης.

Δουλέψαμε και αυτό τον πίνακα με τον ίδιο τρόπο και τα παιδιά προσπάθησαν μέσα από τις υπάρχουσες γνώσεις τους και μέσα από υποθέσεις να προσεγγίσουν το νόημα, το στυλ και τα σύμβολα των πινάκων.

Πολλά παιδιά έφεραν στο μυαλό τους τον Πικάσο(είχαμε δουλέψει παλιότερα) ως άλλον έναν σπουδαίο ζωγράφο. Δείχνοντας ,μέσα από το διαδίκτυο, πίνακες του Πικάσο την περίοδο του κυβισμού και όχι μόνο, συγκρίναμε τις δύο διαφορετικές τεχνικές ζωγραφικής.

(χρώματα,σχέδια, πρόσωπα, φύση,γραμμές,σχήματα)

Χρησιμοποιήσαμε και τις ζωγραφιές ενός νηπίου το οποίο σχεδιάζει συχνά με την ανάλογη τεχνική.

Αποφασίσαμε να γίνουμε ζωγράφοι και να δημιουργήσουμε τον πίνακα του Μποτιτσέλι η αλληγορία της Άνοιξης με την μέθοδο του κυβισμού. Και ιδού τα αποτελέσματα!!!!!!

Ακούσαμε την μουσική για την άνοιξη του Vivaldi και μεταμορφωθήκαμε σε λουλούδια, πεταλούδες, μέλισσες και ποτάμι προσπαθώντας να βιώσουμε τις αλλαγές αυτής της εποχής.

(Το παρακάτω βιντεάκι δημιουργήθηκε από την κ Γεωργία χρησιμοποιώντας τις φωτογραφίες της δραματοποίησης των παιδιών και την μουσική της άνοιξης)

Εν όψει της Πρωτομαγιάς, είδαμε σε εικόνες και μιλήσαμε για την 1η Μαίου, την ημέρα της γιορτής των λουλουδιών αλλά και των εργαζομένων.

Είδαμε ντοκιμαντέρ στο youtube για την εξέγερση και απεργία των εργαζομένων η οποία ξεκίνησε στο Σικάγο το 1886, δίνοντας έμφαση σε ότι θέλαμε να μάθουν τα παιδιά

μάθαμε το τραγούδι <<παράξενη πρωτομαγιά >> του Χατζιδάκι

και τα παιδιά έγιναν λουλούδια κατασκευάζοντας λουλουδιστά στεφάνια.

Μετά την Πρωτομαγιά, συγκρίναμε την Αφροδίτη του Μποτιτσέλι με την Αφροδίτη της Μήλου

( υλικό, στάση σώματος, υποθέσεις για το τι κάνει με τα χέρια της που είναι κομμένα, ανασκαφή, αναλογίες κ.τ.λ).

Διαβάσαμε και συζητήσαμε το μύθο για το μήλο της Έριδος όπου ο Πάρις πρόσφερε στην Αφροδίτη το χρυσό μήλο αφού του υποσχέθηκε να παντρευτεί την πιο όμορφη του κόσμου.

Κόψαμε μήλα και τα αγόρια- Πάρις έγραψαν την λέξη Κάλλιστη όπως ακριβώς αναφερόταν στον μύθο ενώ τα κορίτσια-θεές το όνομα της θεάς που είχαν επιλέξει και οι οποίες διεκδικούσαν το χρυσό μήλο(γραφή)

Τα παιδιά δραματοποίησαν την ιστορία κάνοντας μία μικρή παραλλαγή όπου ο κάθε Πάρις επέλεγε την θεά που προτιμούσε διαβάζοντας το όνομα της στο μήλο(ανάγνωση)

Τα αγόρια- γλύπτες σαν σύγχρονοι Φειδίας παρατηρώντας το άγαλμα της Αφροδίτης προσπάθησαν να το φτιάξουν με την βοήθεια των θεών-κοριτσιών και τα κατάφεραν μια χαρά.

Στο τέλος, παίξαμε τα ακούνητα αγαλματάκια. Τα παιδιά κινούνταν με βαριά βήματα στον χώρο και στο σταμάτημα της μουσικής έπαιρναν την στάση της Αφροδίτης της Μήλου.

Φυσικά, ποιος δεν θα ήθελε να μοιάσει σε αυτό το εξαιρετικό άγαλμα που βρίσκεται στο μουσείο του Λούβρου......ακόμα και οι δασκάλες......(τουλάχιστον ως αντίγραφο αυτού που δόθηκε ως δωρεά στο μουσείο της Μήλου)