ΕΓΩ, ΕΣΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΓΥΡΩ ΜΑΣ...

Ο εαυτός μας δεν είναι μία αυτοτελή προσωπικότητα που ζει, λειτουργεί και ενεργεί ανεξάρτητα από τους κοινωνικούς, περιβαλλοντολογικούς παράγοντες. Οι συνεχείς αλληλεπιδράσεις και οι δυναμικές που λειτουργούν καθορίζουν σε σημαντικό βαθμό την σκέψη, την πράξη, το συναίσθημα και τις αποφάσεις μας. Το γεγονός αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να αποφασίσουμε να δουλέψουμε το φθινόπωρο μέσα από τον εαυτό μας. Η φύση αλλάζει αλλά τα παιδιά αρέσκονται να μιλούν περισσότερο για τον εαυτό τους παρά για τα φύλλα που αλλάζουν χρώμα και την αιτία αυτής της αλλαγής. Για αυτό και  θα έπρεπε να προσεγγίσουμε το θέμα με τέτοιο τρόπο ώστε το ενδιαφέρον τους να είναι αμείωτο κατά την διάρκεια όλης της εβδομάδας.

Τα παιδιά έφεραν την Δευτέρα στο σχολείο φύλλα διαφόρων μεγεθών, χρωμάτων και σχημάτων. Είναι τα φύλλα ίδια; Ομαδοποίησαν τα φύλλα σύμφωνα με κάποιο χαρακτηριστικό τους και διαπίστωσαν ότι είναι όλα φύλλα δέντρων αλλά διαφέρουν ως προς το σχήμα, το μέγεθος και το χρώμα.

 Όπως τα φύλλα διαφέρουν, έτσι και τα παιδιά διαφέρουν. Με την συνοδεία απαλής μουσικής, τα παιδιά έγιναν φύλλα, που τα κουνά απαλά ο αέρας, που χαίρονται τις αχτίνες του ήλιου και την βροχή, που κάνουν κύκλους στον αέρα όταν ο δυνατός αέρας τα κουνά. Όταν η μουσική σταματούσε ,τα παιδιά γίνονταν ζευγάρια. Το κάθε παιδί παρατηρούσε το άλλο και περιέγραφε το φίλο του δίνοντας έμφαση στα χρώματα του προσώπου, των μαλλιών και των ματιών.

Είμαστε όλοι ίδιοι; Όχι φυσικά αλλά αυτό είναι που μας κάνει μοναδικούς και ξεχωριστούς. Τα παιδιά χρησιμοποιώντας τα φύλλα του φθινοπώρου, την κόλλα και τους μαρκαδόρους κατασκευάζουν τον εαυτό τους προσέχοντας να τον αποδώσουν όσο καλύτερα μπορούν. Η δουλειά τους καταπληκτική και η χαρά τους μεγάλη.

Τα φυλλοπαιδάκια, όπως τα ονόμασαν, ήταν διαφορετικά και πολλά από αυτά δεν είχαν το πράσινο χρώμα του φύλλου. Γιατί άραγε; Τι φταίει και τα φύλλα φαίνονται ταλαιπωρημένα και άρρωστα; Τα παιδιά επισήμαναν ότι πρέπει να τρώμε όλο το φαγητό μας. Τι γίνεται όμως το φθινόπωρο; Υπάρχει αρκετό φαγητό για όλα τα φύλλα; Η κ. Φωτοσύνθεση μας απάντησε στα ερωτήματα μας.

Τα παιδιά άκουσαν την ιστορία της και έμαθαν γιατί τα φύλλα χάνουν το χρώμα τους και πέφτουν από τα δέντρα. Έγιναν μάλιστα κ. Χλωροφύλλη, μαγείρεψαν με την ξύλινη κουτάλα της και διαπίστωσαν ότι η τροφή των φύλλων είναι λιγοστή λόγω της έλλειψης ενός βασικού συστατικού της συνταγής: της ζεστασιάς του ήλιου.


Μάλιστα, η ιστορία ενός μικρού φύλλου που δεν ήθελε να πέσει αλλά προτίμησε να δώσει την ζωή του για να σώσει τον φίλο του τον σπουργίτη

τους συγκίνησε πολύ και ζωγράφισαν ότι τους εντυπωσίασε εξηγώντας τους λόγους της επιλογής τους. Το συναίσθημα της αγάπης και η δύναμη που δίνει να πάρουμε αποφάσεις στην ζωή μας ακόμα και αν είναι επιβαρυντικές για εμάς, ήταν το θέμα της συζήτησης που ακολούθησε την αφήγηση της ιστορίας. Τα παιδιά αγαπούν με πάθος και το δείχνουν με απλά και καθημερινά πράγματα.  Μίλησαν για τα συναισθήματα τους και περιέγραψαν τις στιγμές που δείχνουν την αγάπη τους σε πρόσωπα που το έχουν ανάγκη.

Τραγουδήσαμε το << ένα δυνατό παιδάκι>> κάνοντας τις ανάλογες κινήσεις. Συμφώνησαν όλα τα παιδιά ότι για να είμαστε δυνατοί και υγιείς θα πρέπει να παίρνουμε την σωστή τροφή όπως ακριβώς και τα φύλλα των δέντρων. Μάλιστα, η γαντόκουκλα-κουνέλι που μας επισκέφθηκε,

 πληροφόρησε τα παιδιά για το πώς πρέπει να φροντίζουμε τα μέρη του σώματος μας αφού τα έχουμε τόσο πολύ ανάγκη. Έπαιξε ένα παιχνίδι μαζί τους. Ακουμπούσε ένα μέλος του σώματος τους και τα παιδιά το ονόμαζαν και ανέφεραν που τους χρησιμεύει ,

• με το πόδι,περπατάμε
• με το χέρι, ζωγραφίζουμε,τρώμε, κρατάμε αντικείμενα
• με τα μάτια,βλέπουμε
• με τα αυτιά, ακούμε κ.τ .λ

Το κουνέλι χαροποίησε τα παιδιά και όλα θέλησαν να το αγκαλιάσουν και να μιλήσουν μαζί του.

Στη συνέχεια, συζητήσαμε και για το φύλο μας. Τα παιδιά ξεχωρίζουν αν είναι αγόρια ή κορίτσια. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά που μας κάνουν να διαφέρουμε; Παρατηρώντας το σώμα και το πρόσωπο, τα παιδιά κατέθεσαν τις απόψεις τους. Έγιναν ομάδες, έκαναν αντιστοίχιση αγοριού και κοριτσιού και διαπίστωσαν με την απαρίθμηση ότι οι δύο ομάδες είναι ίσες. Η νηπιαγωγός βγάζοντας κάθε φορά 1 ή  2 ή 3 παιδιά από κάθε ομάδα, ζητούσε από τα παιδιά να βρουν ποια ομάδα έχει περισσότερα ή λιγότερα παιδιά και πόσα λείπουν.(μαθηματικά).

Έγραψαν επίσης το όνομα τους κάτω από την σωστή εικόνα και μέτρησαν για να δουν τελικά αν οι ομάδες είναι ισάριθμες.

Τις επόμενες ημέρες, αφού ζωγραφίσαμε τον εαυτό μας σύμφωνα με το χρώμα των μαλλιών και ματιών μας, 

ασχοληθήκαμε με τις παλάμες των χεριών μας. Ονομάσαμε τα δάχτυλα της παλάμης, παίξαμε μία ιστορία φτιάχνοντας τα προσωπάκια τους,

μάθαμε το αντίστοιχο τραγούδι,

φτιάξαμε τους παλαμοεαυτούς μας χρησιμοποιώντας τέμπερες, πινέλα και φυσικά φθινοπωρινά χρώματα.

Κόψαμε τις παλάμες και τα παιδιά έγιναν φθινοπωρινές φατσούλες όπου παρουσίασαν τον εαυτό τους και μίλησαν για την οικογένεια τους.

Τέλος, συζητήσαμε για τα στάδια εξέλιξης του ανθρώπου και εργαστήκαμε με τις πληροφορίες που πήραν.

ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!!!!

Μια βόλτα στην «σχηματοπόλη» μας...

...έκαναν τα παιδιά στο σχολείο μας αυτή την εβδομάδα γνωρίζοντας τα γεωμετρικά σχήματα μέσα από διάφορα μουσικοκινητικά παιχνίδια,κατασκευές,ιστορίες και άλλες δραστηριότητες,βιώνοντας τα και  με το σώμα τους.Έτσι, τους δόθηκε η δυνατότητα να έρθουν σε επαφή, συνεργασία και επικοινωνία με τους άλλους αλλά και να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους.

Παράλληλα, με αφορμή την αλλαγή του καιρού στην αρχή της εβδομάδας,συζητήσαμε και ψάξαμε να βρούμε ιδέες για το πώς θα δείχνουμε τον καιρό κάθε μέρα στη λουλουδοπαρέα μας.Τελικά,αφού αναγνώρισαν τις εικόνες με διάφορα καιρικά φαινόμενα(ήλιος,συννεφιά,χαλάζικ.α.) και τις αντιστοίχισαν  με τις ανάλογες λέξεις, φτιάξαμε το δέντρο του καιρού.

Τα παιδιά παρατήρησαν στις καρτέλες με τις λέξεις που τοποθετήσαμε πάνω στις εικόνες του καιρού ότι το σχήμα τους δεν ήταν όπως ενός λουλουδιού σαν αυτά που είχαμε κάνει για τις λουλουδομέρες ή σαν τα λουλούδια του παρουσιολόγιου της τάξης μας.Ρωτήθηκαν για το σχήμα της καρτέλας και ξεκίνησε η συζήτηση για τα σχήματα, ποια γνωρίζουν, να τα ονομάσουν, τι ξέρουν γι΄αυτά κλπ.

Κάποια παιδιά έδειχναν και αντικείμενα μέσα στην τάξη που είχαν το σχήμα ενός κύκλου, τριγώνου, τετραγώνου, ορθογώνιου κ.α. ή έφερναν στην παρεούλα μας τα αντικείμενα με το  σχήμα που τους είχε ζητηθεί.Ακόμη,με το σώμα τους ή σε συνεργασία με τα άλλα παιδιά προσπάθησαν να αναπαραστήσουν τα σχήματα.

Με τη βοήθεια και  εποπτικού υλικού(εικόνες,πίνακες αναφοράς )για τα γεωμετρικά σχήματα,μιλήσαμε για το πώς είναι ένας κύκλος, το κέντρο του, αν έχει ευθεία γραμμή όπως το τρίγωνο,για τις γραμμές που έχει το τετράγωνο, το τρίγωνο, το ορθογώνιο και ότι αυτές λέγονται και πλευρές.Επίσης,παρατηρήσαμε τις γωνίες που σχηματίζουν δύο πλευρές σε ένα τρίγωνο και μάλιστα αυτές δίνουν και το όνομα στο ανάλογο σχήμα,π.χ. τρεις γωνίες-τρίγωνο, τέσσερις γωνίες τετράγωνο κ.ο.κ.Τα παιδιά μίλησαν και για άλλα σχήματα που ήξεραν όπως το οβάλ, τον ρόμβο όπως ο χαρταετός τους κ.α.

Κατόπιν, σχεδιάσαμε σε χαρτί τα σχήματα,ατομικά ή ομαδικά και ανάλογα με τις οδηγίες της νηπιαγωγού, π.χ.σχεδίασε ένα μεγάλο κόκκινο κύκλο, χρωμάτισε ένα μικρότερο κύκλο δίπλα από τον κόκκινο κύκλο κ.ο.κ.

Ζωγράφισαν σε χαρτιά που είχαν τη μορφή ενός γεωμετρικού σχήματος κι έτσι,έφτιαξαν την κυκλική, την τριγωνική, την τετράγωνη και την ορθογώνια ζωγραφιά τους.

Τα παιδιά κατασκεύασαν την κάμπια με το όνομά τους σε σχήμα κυκλικό γράφοντας ένα γράμμα σε κάθε κύκλο-μέλος του σώματος της ονοματοκάμπιας

και έφτιαξαν και τον τετράγωνο εαυτό τους με διαφορετικά μεγέθη και χρώματα τετράγωνων από χαρτί.

Διαβάσαμε την ιστορία του τριγωνοψαρούλη,παρατηρήσαμε το σχήμα του και γνωρίσαμε τα τεχνάσματα που σκαρφίστηκαν οι φίλοι του στην περίφημη γραβάτα που του χάρισαν για να αντιμετωπίσει τον καρχαρία.

Γίναμε κι εμείς οι ίδιοι σχήματα προσπαθώντας να φτιάξουμε το  ανάλογο σχήμα που βλέπαμε κάθε φορά πάντα σε συνεργασία με τους άλλους.Έτσι, άλλοτε γινόμασταν τρίγωνα και άλλοτε τετράγωνα και όταν ακουγόταν η λέξη καρχαρίας τρέχαμε να σωθούμε!

Ακόμη,τα παιδιά έλαβαν σήμερα στο σχολείο μας κάποια γράμματα κι επειδή είχαν οι φάκελοι ορθογώνιο σχήμα, κάποια από τα παιδιά είπαν ότι μας τα έστειλαν από τη σχηματοχώρα.Έτσι, ανάλογα με τις οδηγίες της νηπιαγωγού, τα παιδιά έβγαζαν ένα ένα το περιεχόμενο του φακέλου,π.χ. το ροζ κύκλο,το μπλε ορθογώνιο κ.ο.κ. Παρατήρησαν ότι δεν είχε γραμματόσημο, είπαμε για τον αποστολέα και τον παραλήπτη ενός γράμματος,πού τα γράφουμε πάνω στο φάκελο,το ταχυδρομείο κ.α. Για να ευχαριστήσουμε τα σχήματα λοιπόν αποφασίσαμε να φτιάξουμε κι εμείς μια σχηματοπόλη όπως τη φανταζόμαστε.

Φτιάξαμε και τους σχηματάνθρωπους, όπως τους ονόμασαν τα παιδιά που τους έδωσαν και το ανάλογο σχήμα.

Υπέγραψαν και τα έργα τους κι έτσι, οι σχηματοπόλεις ετοιμάστηκαν για να σταλούν μαγικά στη χώρα των σχημάτων!

Τα παιδιά έδειξαν ενδιαφέρον για τις παραπάνω δραστηριότητες και ιδιαίτερα ικανοποιήθηκαν όταν έλαβαν τα περίφημα γράμματα με τα σχήματα.Περισσότερο απόλαυσαν τα κινητικά παιχνίδια αλλά και τη συνεργασία με τα άλλα παιδιά που το ένα βοηθούσε το άλλο,όπως στις ατομικές ή ομαδικές κατασκευές ή κολάζ.Τέλος,έπαιξαν με μια μπάλα ανά ζευγάρια το παιχνίδι «πλάτη με πλάτη» προσπαθώντας να στηρίξουν μια μπάλα με την πλάτη τους.

Με το ποίημα που επιχειρήσαμε να φτιάξουμε όλοι μαζί(και περισσότερο με την έμπνευση της κυρίας από τα ερεθίσματα και τις αφορμές που έδωσαν τα παιδιά για τα σχήματα καθόλη τη διάρκεια της εβδομάδας...)σας αποχαιρετούμε....

Καλό Σαββατοκύριακο και καλή συνέχεια σε όλες και σε όλους!

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Σήμερα, Παρασκευή 4 Οκτωβρίου, γιορτάσαμε στο νηπιαγωγείο την παγκόσμια ημέρα των ζώων.
Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων πρωτογιορτάστηκε το 1931 σ' ένα συνέδριο περιβαλλοντιστών στη Φλωρεντία, ως ένας τρόπος για την ευαισθητοποίηση κοινού και ειδικών για τα υπό εξαφάνιση ζώα. Από τότε, η γιορτή διευρύνθηκε και περιλαμβάνει όλα τα είδη του ζωικού βασιλείου.
Η 4η Οκτωβρίου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Ζώων, επειδη συμπίπτει με τον εορτασμό της μνήμης του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, που έχει αναγορευτεί από την Καθολική Εκκλησία ως προστάτης των ζώων και του περιβάλλοντος.


Τα παιδιά έφεραν φωτογραφίες και εικόνες ζώων από τα είδη του αγρού, του δάσους, του σπιτιού. Αναγνώρισαν αρχικά το είδος του ζώου που τους παρουσιάσαμε, λέγοντας το όνομα του και που το συναντάμε και τα κόλλησαν σε ένα μεγάλο χαρτόνι. Στη συζήτηση που ακολούθησε έγινε αναφορά στα δικαιώματα των ζώων. Τις ανάγκες που έχουν για τροφή, νερό, ελευθερία, ιατρική περίθαλψη, σεβασμό, αγάπη. Έγιναν επίσης αναφορές στην κακομεταχείριση, εκμετάλλευση και στο αποτρόπαιο θάνατο τους από ανθρώπους που δεν τα σέβονται. Δόθηκε μάλιστα έμφαση στο ότι τα ζώα τα τρώμε όταν μπορούμε αλλά διαφέρει σημαντικά από το να τα κακοποιούμε κλωτσώντας τα, χτυπώντας και να τα θανατώνουμε προκαλώντας πόνο.
Τα  παιδιά έγραψαν τα δικά τους μηνύματα στο χαρτόνι και δημιουργήθηκε η αφίσα που θα ευαισθητοποιήσει όλους μας.

 Στην συνέχεια άκουσαν με προσοχή φωνές ζώων από cd και έβρισκαν το ανάλογο ζώο. Σύμφωνα με την φωνή του ζώου έπρεπε να κινηθούν ανάλογα ( χοροπηδηχτά, με βαριά βήματα, πατώντας στις μύτες των ποδιών, στα τέσσερα κ.τλ.) και μιμούνταν την ανάλογη φωνή όσο μπορούσαν.

Έπαιξαν παντομίμα, όπου έπρεπε να βρουν το ζώο το οποίο μιμούνταν το κάθε παιδί

και τραγούδησαν γνωστά παιδικά τραγούδια χρησιμοποιώντας την φωνή ενός ζώου.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΗΛΙΚΙΑ

Η Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, γνωστή και ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία» εορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου. Υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1990, για να αποτίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους ηλικιωμένους, αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα, που αντιμετωπίζουν.
Το νηπιαγωγείο μας δεν θα μπορούσε να είναι αμέτοχο σε αυτήν την σημαντική γιορτή όταν μάλιστα όλα τα παιδιά έχουν παππούδες και γιαγιάδες και τόσες ιστορίες μαζί τους να αφηγηθούν.
Μιλήσαμε για τους ηλικιωμένους, την εμφάνιση τους, τις ανάγκες τους, το πόσο διαφέρουν από τα παιδιά. Τα παιδιά , με μεγάλη χαρά, αναφέρθηκαν στον παππού και την γιαγιά και μίλησαν για την αγάπη που τους προσφέρουν. Μέσα από παραδείγματα και συγκρίσεις, συνειδητοποίησαν πόσο σημαντικοί είναι στην ζωή μας για αυτό και αποφασίσαμε να τους προσφέρουν, εκτός από την ζεστή αγκαλιά τους, ένα δώρο.
Τα παιδιά έφτιαξαν μια κάρτα με φθινοπωρινό φόντο ( το πρωί είχαμε την πρώτη βροχούλα και τα παιδιά επηρεάστηκαν), έγραψαν τις ευχές τους και ζωγράφισαν τον αγαπημένο τους παππού ή την γιαγιά.

και τραγούδησαν με συγκίνηση το τραγούδι του παππού. Το συγκεκριμένο τραγούδι έδωσε την αφορμή να αναφέρουμε ότι και ο παππούς ήταν κάποτε μικρό παιδί που απολάμβανε τα χάδια και την αγάπη του παππού του και γίναμε όλοι κάνοντας ανάλογες κινήσεις μικρά παιδιά αλλά και  ηλικιωμένοι ( τρέχαμε,χοροπηδάγαμε ή περπατούσαμε αργά, βαριά και με μαγκούρα).

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥΣ ΠΑΠΠΟΥΔΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ!!!!!!!