15ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

Κυριακή 26 Μαΐου 2013

Το Καλοκαιράκι...

Το Καλοκαιράκι...

Το καλοκαιράκι είναι προ των πυλών και το μυαλό μας ταξιδεύει...σε θάλασσες και σε νησιά! και τι πιο όμορφο από τα νησιά της Ελλάδας μας! Τα παιδιά θυμούνται παλιότερες διακοπές που έχουν κάνει, αναπολούν το χωριό τους, αλλά και κάποιο νησί που είχαν πάει με τους γονείς τους και...είχαν μαζέψει όμορφες εμπειρίες! Καταιγισμός ιδεών λοιπόν: τι μας θυμίζει η λέξη καλοκαίρι;

Μιας και μιλάμε για τα νησιά, ποια είναι αυτά που μας έρχονται πρώτα στο μυαλό; Βρίσκουμε το χάρτη της Ελλάδας και παρατηρούμε τα νησιά μας, αλλά τα παιδιά έχουν απορίες και για άλλα πράγματα που απεικονίζονται σε αυτόν, όπως βουνά, λίμνες κλπ...

Επιστροφή στο καλοκαίρι, την αγαπημένη εποχή μικρών και μεγάλων! Μαθαίνουμε τραγουδάκια, ζωγραφίζουμε το καλοκαίρι, διαβάζουμε καλοκαιρινές -και ως επί το πλείστον θαλασσινές- ιστορίες.

Μέσα από το βιβλίο "Ιστορίες του γυαλιού και του γιαλού" μας συγκινεί ιδιαίτερα η ιστορία "ήταν ένα μικρό καράβι" και μας εμπνέει να παίξουμε θεατρικό παιχνίδι και να γίνουμε οι ίδιοι ναυαγοί!

Μαθαίνουμε κατόπιν για το μύθο της Γοργόνας, του μυθικού τέρατος των θαλασσών (μας διηγείται ο Ανδρ. Καρκαβίτσας μέσα από το ομόνυμο βιβλίο),που ρωτούσε τους ναυτικούς για τον αδελφό της Μ. Αλέξανδρο.

Η αγαπημένη μας εποχή είναι "χορταστική" ειδικά για τα μικρά παιδιά, αρκετός χρόνος για να γεμίσουν τις μπαταρίες τους! Ποιοι είναι οι 3 μήνες του καλοκαιριού; Μαθαίνουμε τη δική τους ιστορία μέσα από το βιβλίο "Τα παιδιά του καλοκαιριού", κι έπειτα προσπαθούμε να γράψουμε, να διαβάσουμε, να μπερδέψουμε και να...ξεμπερδέψουμε τα ονόματά τους!

Αλήθεια, το ξέρατε εσείς ότι το Καλοκαίρι αγάπησε παράφορα τη Ζέστη, και έκαναν τρία σκανταλιάρικα παιδιά; Τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο...

Οι ιστορίες τους πολύ αγαπητές στα παιδιά, αλλά αυτό που μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και σταθήκαμε λίγο περισσότερο είναι η ιστορία του Αυγούστου και το καντηλάκι που του χάρισε ο νονός του ο Ήλιος για να κοιμάται τα βράδια! Μια υπέροχη ιστορία για το Αυγουστιάτικο Φεγγάρι που αξίζει τα παιδιά να ξαναθυμηθούν όταν θα είναι μακριά από το σχολείο τους εκείνο το μήνα!

Τέλος, δεν παραλείψαμε και τις κατασκευές μας, που μας βοηθούν να εκφραστούμε και να εκμεταλλευτούμε δημιουργικά το χρόνο μας!

Παγωτάκια...

...που τα γεμίσαμε ποπ κορν!

και καραβάκια...

έτοιμα να σαλπάρουν τα όνειρά μας!!!

Παρασκευή 17 Μαΐου 2013

ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Επισκεφθήκαμε το δημοτικό σχολείο και αφού επεξεργαστήκαμε τις πληροφορίες που πήραμε, θελήσαμε να γνωρίσουμε πώς ήταν και τις προηγούμενες δεκαετίες.Μέσα από εικόνες,βιβλία, το internet, φωτογραφίες των γονέων στην παιδική τους ηλικία, βιβλία και ρούχα της εποχής ,τα παιδιά πήραν πληροφορίες για τα κτίρια,τις αίθουσες,τους κανόνες,τα σχολικά είδη,την σχολική ενδυμασία,τους δασκάλους και τα βιβλία εκείνης της εποχής.Ενδεικτικά αναφέρουμε:

Τα παιδιά δεν είχαν πολλές φορές αίθουσες,θρανία,πίνακα και έκαναν το μάθημα τους σε εξωτερικό χώρο στο δάπεδο(μεταπολεμική περίοδος)

Στο σχολείο υπήρχε και το συσσίτιο γιατί τα παιδιά δεν είχαν να φάνε(μεταπολεμική περίοδος).Πολλά παιδιά τότε δεν μορφώθηκαν και γιατί δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα αλλά και γιατί έπρεπε να δουλέψουν και να συνεισφέρουν στην οικογένεια τους.

Τα παπούτσια ήταν πολυτέλεια και τα παιδιά ήταν στοιβαγμένα στα ξύλινα θρανία.Βιβλίο,μολύβι και χαρτί δεν είχαν όλα τα παιδιά.Συνήθως δανείζονταν τα είδη του παιδιού που είχε.(δεκαετία του ΄50).

Ζεσταίνονταν με την ξυλόσομπα και ο μαύρος πίνακας ήταν το μόνο εποπτικό υλικό που είχαν. Αναλογούσε ένας δάσκαλος σε 60 ή 50 παιδιά.

Τα σχολεία χωρίζονταν σε αρρένων και θηλέων(δεκαετία του ΄60). Τα αγόρια,όπως και τα προηγούμενα έτη ,φορούσαν σακάκι με κοντό παντελονάκι-τα κορίτσια φουστάνια με σοσόνια και τα μαλλιά ήταν πάντα δεμένα σε αλογοουρά. Σε πολλά σχολεία τα αγόρια φορούσαν και τραγιάσκα.

Στο τέλος της σχολικής χρονιάς έκαναν γυμναστικές επιδείξεις.

Τα σχολεία αργότερα έγιναν μεικτά(αγόρια και κορίτσια μαζί) και τα κορίτσια φόρεσαν μπλέ ποδιά ενώ τα αγόρια μπλέ πουκάμισο με παντελόνι. (δεκαετία ΄70 και μερικά έτη του ΄80). Τα κορίτσια φορούσαν στο κεφάλι λευκή κορδέλα. Μπλε και άσπρο είναι τα ελληνικά χρώματα και η πατρίδα είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Τα σχολεία παρέμειναν μεικτά από εκεί και πέρα εκτός ορισμένων εξαιρέσεων. Η ποδιά άρχισε να βγαίνει σιγά σιγά όχι όμως από όλους.

Ώσπου καταλήξαμε στα σχολεία της σημερινής σχεδόν μορφής (δεν έχουν τις ανέσεις,τα εποπτικά μέσα,τους δασκάλους κ.τ.λ του σήμερα) όπου τα κτίρια ήταν σε πολύ καλή κατάσταση και τα παιδιά είχαν όλα τα εφόδια για μία άνετη σχολική ζωή .

Ύστερα από την συζήτηση που ακολούθησε τα παιδιά ζωγράφισαν την ενδυμασία των παιδιών την εποχή που φορούσαν τις ποδιές. Άλλωστε μας έφεραν και οι μανούλες τις ποδιές που φορούσαν.

και έφτιαξαν τον μαυροπίνακα όπου έγραψαν τα στοιχεία τους,

έμαθαν παροιμίες και ποιήματα που μάθαιναν τα παιδιά στα παλιά τα χρόνια

και ξεφύλλισαν το παλιό βιβλίο της Γλώσσας, το αλφαβητάριο,

όπου έμαθαν πώς διάβαζαν και έγραφαν τα παιδιά ,παρατήρησαν το ντύσιμο των ανθρώπων και την τεχνοτροπία των εικόνων και πληροφορήθηκαν σε ποια κομμάτια της ζωής έδινε έμφαση η Παιδεία.Συγκεκριμένα, όπως φαίνεται και από τις εικόνες,

η Οικογένεια,η Θρησκεία και η Πατρίδα ήταν το άλφα και το ωμέγα της εποχής.

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

ΤΟ <<ΜΕΓΑΛΟ>>ΣΧΟΛΕΙΟ...

Όταν τα παιδιά μεταβαίνουν από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό,συχνά τόσο τα ίδια όσο και οι γονείς τους βιώνουν μία περίοδο σημαντικών αλλαγών.Τα παιδιά γίνονται μέλη μιας μεγαλύτερης ομάδας με άλλες συνήθειες και απαιτήσεις,το αναλυτικό πρόγραμμα και η διδακτική μεθοδολογία διαφέρουν,οι χώροι και οι δάσκαλοι είναι πολύ περισσότεροι και η ανάμειξη των γονέων είναι σαφώς μεγαλύτερη. Γεγονός είναι ότι οι παραπάνω αλλαγές στην σχολική ζωή των παιδιών τους φορτίζει με νέες συμπεριφορές και προσδοκίες τόσο από τους γονείς όσο και από τους εκπαιδευτικούς.

Όσο πλησιάζουμε προς το τέλος της σχολικής χρονιάς,τα νήπια συζητούν για την μετάβασή τους από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό δείχνοντας πόσο πολύ το επιθυμούν να πάνε στο μεγάλο σχολείο ,όπως λένε , και να δουν και να παίξουν με τα αδέρφια ή τους φίλους που ήδη βρίσκονται εκεί.

Η μετάβαση όμως αυτή πολλές φορές δεν είναι ομαλή. Συχνά παρουσιάζονται αξεπέραστες δυσκολίες με αποτέλεσμα να αποτελεί νευραλγικό σημείο του εκπαιδευτικού μας συστήματος.Για αυτό και τα τελευταία χρόνια γίνονται αρκετές προσπάθειες να διαμορφωθούν περισσότερα σημεία σύγκλισης μεταξύ των αναλυτικών προγραμμάτων του νηπιαγωγείου και του δημοτικού μέσα από τα σχέδια εργασίας,τις επικοινωνιακές και βιωματικές δραστηριότητες, την διαθεματικότητα και την σύνδεση των διαφόρων γνωστικών αντικειμένων, τις έννοιες της αλληλεπίδρασης και επικοινωνίας και την έμφαση στα ενδιαφέροντα των παιδιών.

Ένα από τα διάφορα μοντέλα που υιοθετήθηκαν κατά καιρούς σε ευρωπαικές χώρες για το ξεπέρασμα των δυσκολιών που παρατηρούνται έχει ως βασική αρχή του την συνεργασία του νηπιαγωγείου με το δημοτικό.Μία συνεργασία που θα προσπαθήσουμε να εφαρμόσουμε και εμείς κατά την διάρκεια της εβδομάδας που ακολουθεί( μακάρι να ήταν εφικτό να συνεργαστούμε κατά την διάρκεια όλης της σχολικής χρονιάς).

Ήρθαμε λοιπόν σε επικοινωνία με το 4ο και 7ο Δημοτικό σχολείο Κορυδαλλού και με τους Διευθυντές και τις δασκάλες της πρώτης τάξης αποφασίσαμε να επισκεφθούμε το σχολείο τους,να μας ξεναγήσουν στους χώρους του και να διαμορφώσουμε κοινές δραστηριότητες με τα παιδιά της Α΄τάξης.

Για να πραγματοποιηθεί η παραπάνω επίσκεψη αποφασίσαμε με τα παιδιά να προετοιμαστούμε κατάλληλα έτσι ώστε η επίσκεψη μας να φέρει και τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Για αυτό και καταγράψαμε τι ήδη γνωρίζουμε για το δημοτικό σχολείο σύμφωνα με τις προυπάρχουσες γνώσεις μας.

Τα παιδιά έκαναν υποθέσεις για το τι περιμένουν να δουν εκεί αλλά υπέβαλαν και τους προβληματισμούς τους για ότι δεν γνωρίζουν.Οι ερωτήσεις τους ήταν απλές και αφορούσαν περισσότερο τους χώρους του σχολείου και τα παιδιά παρά τα μαθήματα που θα παρακολουθήσουν όπως:

-τα θρανία είναι αρκετά μεγάλα;
-είναι μεγάλες οι τάξεις;
-τα παιδιά θα είναι στο διάλειμμα;
-θα δούμε τα παιδιά που ήταν παλιά στο νηπιαγωγείο;
γεγονός που μας δείχνει ότι δεν έχουν ακόμα την ικανότητα να σκεφτούν αφηρημένες έννοιες αλλά εστιάζουν περισσότερο στο συγκεκριμένο και κοντινό για τα ίδια πρόσωπο ή αντικείμενο.

Στην συνέχεια,

φτιάξαμε από ένα σημειωματάριο για να το προσφέρουμε στους διευθυντές των δημοτικών σχολείων για να τους ευχαριστήσουμε για την φιλοξενία τους

και ζωγραφίσαμε τους εαυτούς μας και γράψαμε το όνομα και το επίθετο μας για να δημιουργήσουμε το βιβλίο των νηπίων και προνηπίων.

Την επόμενη ημέρα,αφού συγκεντρώσαμε χαρτιά και μαρκαδόρους για να τα χρησιμοποιήσουμε στην διάρκεια της επίσκεψης μας και να αποτυπώσουμε τους χώρους που θα συναντήσουμε,

ξεκινήσαμε για να πάμε στο 4ο και 7ο Δημοτικό σχολείο.

Η κ.Βασιλική Καββαδία,διευθύντρια του 7ου Δημοτικού σχολείου, μας υποδέχτηκε με μεγάλη χαρά και ανέλαβε να μας ξεναγήσει στους χώρους του σχολείου.

Μάλιστα,απαντούσε στις ερωτήσεις των παιδιών με μεγάλη υπομονή και μας συνόδεψε σε κάθε μας βήμα για να πληροφορεί τα παιδιά .

Επισκεφθήκαμε λοιπόν την τάξη όπου γινόταν το μάθημα την ώρα που η δασκάλα με τα παιδιά μελετούσαν το βιβλίο της Γλώσσας.

Την αίθουσα της βιβλιοθήκης όπου μας εξήγησε τον τρόπο με τον οποίο την χρησιμοποιούν(δανειστική βιβλιοθήκη,internet για παροχή πληροφοριών,παρακολούθηση εκπαιδευτικών ταινιών).

Η κ.Καββαδία μας κέρασε ,εκ μέρους όλων,σαντουιτσάκια και χυμό για να δροσιστούμε δείχνοντας την ελληνική φιλοξενία και ευγένεια που ενδείκνυται σε τέτοιες περιπτώσεις κάνοντας και εμάς αλλά και τα παιδιά να νιώσουμε άνετα,οικεία και ζεστά.

Επίσης,
γνωρίσαμε τα γραφεία των δασκάλων και τους δασκάλους, που ήταν εκεί, οι οποίοι μας δέχτηκαν με μεγάλη χαρά και θέλησαν να γνωρίσουν τα παιδιά που θα αποχαιρετήσουν το νηπιαγωγείο μας

και παρατηρήσαμε τον προαύλιο χώρο διαπιστώνοντας πόσο μεγάλος είναι.

Την ώρα που ήμασταν εκεί,η γυμνάστρια του σχολείου εφάρμοζε το πρόγραμμά της στα παιδιά της Γ΄τάξης.Θέλησε λοιπόν να βάλει τα νήπια στην διαδικασία να βιώσουν το αντίστοιχο μάθημα για αυτό και την ευχαριστούμε ιδιαιτέρως.

Και να τα παιδάκια μας που γυμνάζονται με την βοήθεια της.

Επισκεφθήκαμε την αίθουσα πολλαπλών χρήσεων όπου τα παιδιά παρακολουθούν κινηματογράφο,θεατρικές παραστάσεις και παρουσιάζουν τους δικές τους γιορτές

και το κυλικείο του σχολείου όπου οι κυρίες μας κέρασαν με την σειρά τους από μία γκοφρετούλα.(τις ευχαριστούμε πολύ για το γλύκισμα).

Τέλος,δεν θα αποχωρούσαμε από το δημοτικό σχολείο εάν δεν επισκεπτόμασταν τις αίθουσες που φιλοξενούν τα παιδιά της Α΄τάξης. Οι δασκάλες έχουν διαμορφώσει με τέτοιο τρόπο τις τάξεις έτσι ώστε να μην απέχουν πολύ από την εικόνα του νηπιαγωγείου. Κατασκευές,πολύχρωμες εικόνες και διαρρύθμιση των θρανίων δίνουν την εικόνα ότι οι δασκάλες κάνουν το καλύτερο δυνατόν για να συνδέσουν την παρελθούσα σχολική ζωή των παιδιών με την παρούσα. Τους αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για αυτό.(ομαλή μετάβαση από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό).

Μάλιστα, η κ. Αναστασία μας έδωσε την δυνατότητα να παρακολουθήσουμε τον τρόπο της διδασκαλίας στο δημοτικό σχολείο

και τον χρόνο να παρατηρήσουμε την τάξη και να ζωγραφίσουμε ότι μας κάνει μεγαλύτερη εντύπωση.

Πολλά από τα παιδιά της Α΄τάξης ήταν μαθητές μας. Χαρήκαμε και εμείς και αυτά που τους επισκεφθήκαμε για αυτό και μας έφτιαξαν πολύ ωραίες ζωγραφιές για να μας τις χαρίσουν.

Η επίσκεψη μας στο Δημοτικό σχολείο μας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις.Τα παιδιά δήλωσαν ότι τους άρεσε πολύ και ότι θα ήθελαν να πάνε ,όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, ως μαθητές πια. Ευχαριστούμε πολύ την κ.Καββαδία,διευθύντρια του 7ου Δημοτικού σχολείου, και τον κ.Βασίλη Αρβανίτη,διευθυντή του 4ου Δημοτικού σχολείου, καθώς και όλους τους εκπαιδευτικούς, για την τιμή που μας έκαναν να μας δεχτούν στον χώρο τους.
Τα παιδιά πρόσφεραν τα βιβλία με τις ζωγραφιές τους και τα σημειωματάρια που έφτιαξαν με μεγάλη χαρά και αγάπη.

Και του χρόνου να είμαστε καλά!!!!!!

Την Πέμπτη ασχοληθήκαμε με τις πληροφορίες που κατέκτησαν τα παιδιά κατά την επίσκεψη που έγινε στο δημοτικό σχολείο. Μέσα από τις συζητήσεις που έγιναν και τις δραστηριότητες,αξιολογήθηκε κατά πόσο τα παιδιά παρατήρησαν προσεχτικά τους χώρους,έμαθαν καινούργια πράγματα και πήραν τις ανάλογες πληροφορίες τις οποίες μπορούν να επεξεργαστούν και μεταφέρουν.

Κατά επέκταση,σύγκριναν το νηπιαγωγείο με το δημοτικό και ζωγράφισαν τις διαφορές που έχουν,

σχεδίασαν την χωρική διάταξη της Α΄τάξης

και εξήγησαν τι ακριβώς είδαν σε αυτήν
και ομαδικά εργάστηκαν για να προσεγγίσουν εκείνες τις αίθουσες και γενικότερα τους χώρους που τους έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση αφού στο νηπιαγωγείο δεν υπάρχουν.

Φυσικά,μέσα από ερωτοαπαντήσεις στην ομάδα καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν ομοιότητες και διαφορές μεταξύ των δύο σχολείων αλλά έγινε η επισήμανση ότι η Α΄τάξη του δημοτικού αγγίζει αρκετά τον δικό μας χώρο.

Επίσης,επεξεργαστήκαμε και το βιβλίο της Γλώσσας και των Εικαστικών της Α΄τάξης (μας τα δώρισε η κ.Αναστασία).Τα παιδιά έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για αυτά. Τα ξεφύλλισαν, τα παρατήρησαν και συζήτησαν για αυτά. Συγκεκριμένα διαπίστωσαν ότι έχουν πολύχρωμες εικόνες,ότι έχουν γράμματα και αριθμούς, ότι έχουν ασκήσεις και ότι έχουν παραμύθια που και εμείς τα έχουμε διαβάσει.

Ο ενθουσιασμός τους για το δημοτικό σχολείο είναι έντονος γεγονός που υποδηλώνει ότι περιμένουν με χαρά την μετάβαση από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό σχολείο.Τα συναισθήματα τους είναι θετικά και αυτό μας χαροποιεί ιδιαίτερα.Τα παιδιά έχουν αυτοπεποίθηση και γνωρίζουν ότι θα τα καταφέρουν εξαιρετικά.
Το ίδιο ευχόμαστε και εμείς.

(Οι υπόλοιπες δραστηριότητες μας σχετικά με την σύγκριση του δημοτικού σχολείου στα σημερινά και παλιότερα χρόνια θα αναρτηθούν με διαφορετικό τίτλο)

Πέμπτη 16 Μαΐου 2013

ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ

Η μετάβαση από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό σχολείο.
Ο ρόλος του γονιού.

Α μέρος

Η μετάβαση του νηπίου από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό σχολείο θεωρείται μια από τις σημαντικότερες περιόδους της παιδικής ηλικίας, καθώς σηματοδοτεί ιδιαίτερα έντονες αλλαγές στο οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον του, εκθέτοντας το σε μια ποικιλία αλλαγών και απαιτήσεων, γνωστικών, συναισθηματικών και κοινωνικών.

Η μετάβαση αυτή σηματοδοτεί ουσιαστικά το πέρασμα από τη νηπιακή στην παιδική ηλικία, εγκαινιάζοντας την ενασχόληση του παιδιού με ποικίλες ακαδημαϊκές δεξιότητες, όπως η γραφή, η ανάγνωση και η αριθμητική.

Σκοπός της εκπαίδευσης των μικρών παιδιών σε αυτή τη συγκεκριμένη περίοδο, είναι να διασφαλίσει και να εναρμονίσει μία ομαλή μετάβαση, από το ανοιχτό και ευέλικτο πρόγραμμα του νηπιαγωγείου, στο αυστηρά δομημένο και τυποποιημένο περιβάλλον του δημοτικού σχολείου, με στόχο να αμβλυνθούν και να ξεπεραστούν δυσκολίες και προβλήματα γνωστικού, συναισθηματικού και κοινωνικού περιεχομένου.

Οι αλλαγές που καλείται να αντιμετωπίσει το πρωτάκι μας στη νέα του καθημερινότητα ξεκινούν από το γεγονός ότι ακόμη και η «διάρκεια» , ο χρόνος, που θα περνάει πλέον στο σχολείο θα του φαίνεται περισσότερος και οι δραστηριότητες της τάξης πιο περίπλοκες και πιο απαιτητικές.

Ξεκινάει, ουσιαστικά, λοιπόν, η επαφή του με το «γνωστικό κομμάτι» της εκπαίδευσης – αγωγής.

(*Επισημαίνουμε εδώ ότι το κομμάτι αυτό, θα έπρεπε να συνδυάζεται απαραίτητα στο ωρολόγιο πρόγραμμα με τη διαπαιδαγώγηση και κοινωνικοποίηση του παιδιού.)

Κάτι ακόμα που διαφοροποιεί την καθημερινότητα του παιδιού σε αυτή τη μετάβαση είναι και η «δουλειά του σπιτιού».

Οι εργασίες που δίνονται καθημερινά ή σχεδόν καθημερινά, για το σπίτι, είναι ένα πρωτόγνωρο και ενεργοβόρο καθήκον για κάθε παιδί που ξεκινάει στο δημοτικό σχολείο και είναι λογικό να προκαλεί πολλές φορές άγχος, τόσο στο ίδιο, όσο και στους γονείς του, ιδίως, αν πρόκειται για το πρώτο τους παιδί.

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις παιδιών, αλλά και γονιών που αντιμετωπίζοντας τη σχολική μελέτη, ως βαρύ φορτίο, αναρωτιούνται κατά πόσο είναι απαραίτητη, πόσο πρέπει να επιμείνουν και με ποιο τρόπο θα πρέπει να τη διαχειριστούν.

(* Η απάντηση είναι σαφώς θετική.)

Η σχολική μελέτη δεν περιορίζεται μόνο στην εμπέδωση των γνώσεων και των δεξιοτήτων που διδάσκονται μέσα στη σχολική τάξη και στην προετοιμασία για την επόμενη μέρα.

Μπορεί, πρωτίστως, να βοηθήσει το παιδί να αναπτύξει θετική στάση απέναντι στο διάβασμα και να υιοθετήσει αποτελεσματικές συνήθειες μελέτης που θα το συνοδεύουν σε όλη του τη ζωή.
Επίσης, η σχολική μελέτη συνιστά το συνδετικό κρίκο της οικογένειας με το σχολείο, καθώς δίνει τη δυνατότητα στο γονιό να μοιραστεί τις καθημερινές μαθησιακές εμπειρίες του παιδιού του. Γι΄ αυτό το λόγο είναι αναγκαίο να οριοθετηθεί και να οργανωθεί σωστά από το πρώτο ξεκίνημα.

Για τα περισσότερα παιδιά, η σχολική μελέτη στην πρώτη δημοτικού είναι το πρώτο ατομικό, έξω-οικογενειακό καθήκον, στο οποίο καλούνται να ανταπεξέλθουν. Είναι μια πρώτη ευκαιρία να μάθουν να πιστεύουν στον εαυτό τους!

Στόχος της μελέτης στο σπίτι

Εδραίωση γνώσεων και δεξιοτήτων
Εξάσκηση και επανάληψη (μητέρα μάθησης)
Ανάπτυξη δεξιοτήτων αυτοοργάνωσης και διαχείρισης χρόνου
Αυτογνωσία, ανακάλυψη δυνατών και αδύνατων σημείων
Αντιμετώπιση δυσκολιών και ικανοποίηση από τα επιτεύγματα
Αυτονομία, ανεξαρτησία, αυτάρκεια και υπευθυνότητα
Παίρνει νόημα ο χρόνος που αφιερώνουμε στην προετοιμασία ως «εργασία», σε αντιδιαστολή με τον «ελεύθερο χρόνο»
Η μελέτη γίνεται γέφυρα ανάμεσα στο σπίτι και στο σχολείο και αφορμή για επικοινωνία γονιού-εκπαιδευτικού

Η εμπλοκή των γονέων στο διάβασμα του παιδιού μπορεί να έχει θετικές αλλά και αρνητικές επιπτώσεις, ανάλογα με την έκταση και την ποιότητά της.

Εμπλοκή του γονέα στη μελέτη: Οφέλη

Είναι δυνατόν να ενισχύσει και να επιταχύνει το ρυθμό με τον οποίο κατακτά το παιδί την ύλη του σχολείου.
Ενθαρρύνει την ανάμειξη των γονέων στη σχολική διαδικασία.
Αποτελεί επίσης μία καλή ευκαιρία να εμφυσήσουν οι γονείς στο παιδί αξίες και θετικές στάσεις για την εκπαίδευση και την ακαδημαϊκή επιτυχία.

Από την άλλη μεριά, η γονεϊκή εμπλοκή στη μελέτη μπορεί να επιδράσει αρνητικά ή και να παρεμποδίσει τη μάθηση.

Εμπλοκή του γονέα στη μελέτη: Κίνδυνοι

Οι γονείς μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση στα παιδιά αν οι διδακτικές τεχνικές που ακολουθούν διαφέρουν από εκείνες που ακολουθούνται στην τάξη.

(* Φροντίστε να συναντιέστε και να επικοινωνείτε τακτικά με το δάσκαλο του παιδιού σας για να ενημερώνεστε για την προσέγγιση που ακολουθεί στη διδασκαλία της ανάγνωσης, της ορθογραφίας και των άλλων μαθημάτων.)

Συχνά το όριο της «βοήθειας» ή του «ελέγχου» ξεπερνιέται. Ο γονιός αναμειγνύεται υπερβολικά στη μελέτη του παιδιού, με αποτέλεσμα να φτάνει στο σημείο να ολοκληρώνει εκείνος εργασίες, τις οποίες το παιδί θα έπρεπε να φέρει μόνο του σε πέρας.
Το παιδί αναπτύσσει εξάρτηση και χάνει το αίσθημα αυτάρκειας και πρωτοβουλίας. Ο γονέας λειτουργεί ως δεκανίκι και η καθημερινή του εμπλοκή στο διάβασμα του παιδιού γίνεται κανόνας.
Η ευθύνη για την καθημερινή προετοιμασία για το σχολείο διαχέεται. Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να «αναλάβει» ο γονιός, σε συναισθηματικό επίπεδο, την αίσθηση υποχρέωσης του μαθητή να είναι επαρκής στην επίδοσή του.
Το θέμα δεν είναι πια, το αν ο μαθητής θα είναι σωστά προετοιμασμένος ώστε να διατηρεί ένα αίσθημα επιτυχίας και ικανοποίησης σε σχέση με τις σχολικές του υποχρεώσεις, αλλά το αν θα «ευχαριστήσει» το γονέα, αν θα «του κάνει τη χάρη να διαβάσει».
Όταν υπάρχουν ιδιαίτερες δυσκολίες στο παιδί, η μελέτη μπορεί να γίνει σημείο τριβής στη σχέση γονέα-παιδιού. Η υπομονή και των δύο πλευρών εξαντλείται και οι τόνοι ανεβαίνουν.
Καθώς πρόκειται για μία σχέση συναισθηματικά φορτισμένη, τα λάθη, οι αποτυχίες, η μη κατανόηση, η αναβλητικότητα, η έλλειψη οργάνωσης και πειθαρχίας έχουν άλλο βάρος.

Ο γονιός δεν μπορεί να έχει την ψυχραιμία και την υπομονή που διαθέτει ένας δάσκαλος.

Έτσι το διάβασμα μετατρέπεται σε πεδίο αντιπαραθέσεων και συγκρούσεων. Τότε είναι που ο γονέας θα πρέπει να εξετάσει σοβαρά το ενδεχόμενο να «κάνει στην άκρη» και να αναζητηθούν άλλες λύσεις.

«Πρόσβαση» Ν. Ημαθίας

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για την ομαλή μετάβαση του παιδιού από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό και ο ρόλος του γονέα.

πηγή: www.kidsweb.gr