25 ΜΑΡΤΙΟΥ

25 ΜΑΡΤΙΟΥ...

Είμαστε στις αρχές του Μαρτίου,τον πρώτο μήνα της Άνοιξης,και πλησιάζουν οι ημέρες   

για την ημέρα της 25 Μαρτίου όπου η Ελλάδα γιορτάζει διπλά. Γιορτάζει η θρησκεία μας τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και γιορτάζει η Ελλάδα καθώς και η Κύπρος την επανάσταση του 1821.

Ο Εορτασμός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 γίνεται στην Ελλάδα, την Κύπρο και σε κέντρα των Ελλήνων της διασποράς στις 25 Μαρτίου κάθε χρόνο, την ημέρα εορτασμού και του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Η ημέρα αυτή είναι επίσημη αργία στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Συνήθως οι εκδηλώσεις εορτασμού περιλαμβάνουν παρελάσεις και άλλες εορταστικές εκδηλώσεις την ίδια ημέρα ή την προηγούμενη.

Οι μεγαλύτερες εκδηλώσεις είναι στρατιωτική παρέλαση στην Αθήνα την 25η Μαρτίου, ενώ την προηγούμενη, στις 24 Μαρτίου, γίνεται μαθητική παρέλαση. Σε άλλους Δήμους γίνονται παρελάσεις στρατιωτικών τμημάτων, μαθητών, συλλόγων κλπ. καθώς και δοξολογίες σε ναούς.

Ξεκινήσαμε λοιπόν με τα παιδιά να ασχοληθούμε με αυτά τα σημαντικά γεγονότα που σημάδεψαν την ιστορία της Ελλάδας και τον Χριστιανισμό.

Αρχικά,παρατηρήσαμε τις εικόνες που απεικονίζουν τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Συζητήσαμε για το τι βλέπουμε στις εικόνες και κάναμε υποθέσεις.Πληροφορήθηκαν τα παιδιά ότι η λέξη Ευαγγελισμός αναφέρεται στην χαρμόσυνη είδηση της γέννησης του Ιησού Χριστού που δόθηκε από τον αρχάγγελο Γαβριήλ στην Παναγία.

Ευαγγελισμός σημαίνει αναγγελία χαρμόσυνης είδησης και ετυμολογικά προέρχεται από το ευάγγελος (=ευ+άγγελος < αγγέλω) μια πολύ παλαιότερη ελληνική λέξη (Οδύσσεια, ξ 152-153: ως νείται Οδυσσεύς ευαγγέλιον δε μοι έστω [...]).

Παράλληλα,συζητήσαμε για τα ρούχα εκείνης της εποχής και τις διαφορές που έχουν με τα ρούχα που φοράμε τώρα.Διακρίναμε στο πρόσωπο της Παναγίας την ευγένεια και αγνότητα της ψυχής της και μάθαμε την εννοιολογική σημασία των ονομάτων της(Μαρία,Παναγία,Δέσποινα,Παρθένα).Εμπλουτίσαμε το λεξιλόγιό μας μαθαίνοντας καινούργιες λέξεις όπως αρχάγγελος,φωτοστέφανο,μανδύας,χιτώνας,σανδάλια,μαντήλα. 

Κατασκευάσαμε την αναγγελία της γέννησης του Χριστού προσπαθώντας να χρησιμοποιήσουμε τα ανάλογα χρώματα σύμφωνα με τα χρώματα των ρούχων της εποχής και τις πεποιθήσεις μας για την εικόνα ενός αγγέλου όπως απεικονίζεται στις εικόνες της εκκλησίας.

Στο τέλος,ακούσαμε την υμνολογία ανήμερα της γιορτής του Ευαγγελισμού.

«Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια

ως λειτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια

αναγράφω σοι η Πόλις σου, Θεοτόκε.

Αλλ΄ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον,

εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον,

ίνα κράζω σοι, Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.»

Στην συνέχεια μέσα από εικόνες και εποπτικό υλικό και αφήγηση ιστοριών συζητήσαμε για την έναρξη της Επανάστασης στις 25 Μαρτίου 1821 στην Αγία Λαύρα εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας όταν ο Παλαιών Πατρών Γερμανός σήκωσε το λάβαρο της επανάστασης και σπουδαίοι στρατηγοί και ήρωες της εποχής ορκίστηκαν ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΘΑΝΑΤΟΣ.

Γνωρίσαμε μέσα από εικόνες τους ήρωες του 1821,μάθαμε για την Φιλική Εταιρία, τα μέλη της και τους στόχους που είχαν θέσει καθώς και την βοήθεια που πρόσφεραν.

Δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στις λέξεις σκλαβιά και ελευθερία.Τα παιδιά προσπάθησαν να προσδιορίσουν τον όρο ελευθερία σε αντίθεση με αυτό που ένιωθαν οι σκλαβωμένοι Έλληνες για τετρακόσια χρόνια. Οι σκέψεις τους πλησίασαν το τι είναι ελευθερία με έναν αγνό και αυθόρμητο τρόπο:

• να πηγαίνω βόλτα όπου θέλω
• να πηγαίνω σχολείο
• να ψωνίζω στα μαγαζιά
• να έχω ένα σπίτι
• να δουλεύουν οι γονείς μου
• να μην με βασανίζουν
• να μην πολεμάμε

Γιατί αποφασίζουμε κάποια στιγμή να δώσουμε την ζωή μας και να εγκαταλείψουμε τα πάντα;Για την Πατρίδα και την ελευθερία.Αυτό άλλωστε είναι και το μήνυμα του επαναστατικού τραγουδιού του Ρήγα Φεραίου ο θούριος .

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΙΑΣ ΩΡΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΗ

ΠΑΡΑ ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΚΛΑΒΙΑ ΚΑΙ ΦΥΛΑΚΗ.

Ένας ύμνος, που έμεινε στην ιστορία, γραμμένος από έναν φωτισμένο Έλληνα που αγαπούσε την πατρίδα του και εστερνιζόταν τις ιδέες του Γαλλικού Διαφωτισμού. 

Τραγουδήσαμε με πάθος τον θούριο του Ρήγα για να νιώσουμε και εμείς το πάθος της γενιάς εκείνης και διαβάσαμε τον συγκεκριμένο ύμνο όπως κυκλοφορούσε σε έντυπα της εποχής.Διακρίναμε ότι έγραφαν και μιλούσαν την ελληνική γλώσσα διαφορετικά και συζητήσαμε για ομοιότητες και διαφορές(δασεία,περισπωμένη,οξεία,ψιλή,καλλιγραφικά γράμματα,καθαρεύουσα κ.τ.λ).

Έπειτα , ως άνθρωποι που αγαπάμε την χώρα μας όπως και η γενιά του ΄21, εκδηλώσαμε την αγάπη που έχουμε προς αυτήν φτιάχνοντας μία μπλε καρδιά(το χρώμα της σημαίας μας,του ουρανού και της θάλασσας)με έναν λευκό σταυρό(χριστιανισμός)και το φέσι του τσολιά. Και τα τρία στοιχεία, σύμβολα της Ελλάδας που την κάνουν ξεχωριστή και αναγνωρίσιμη.

Ζωγραφίσαμε ότι μας έκανε εντύπωση από την αφήγηση ιστοριών ,την παρατήρηση εικόνων και των βιβλίων

μάθαμε πώς είναι η παραδοσιακή στολή του Τσολιά και της Αμαλίας 

και τα παιδιά ζωγράφισαν σε εργασία, χρησιμοποιώντας τα ανάλογα χρώματα, τις παραπάνω στολές με σκοπό στην πορεία να τις <<φορέσουμε>>.

(κολλήσαμε την φωτογραφία του προσώπου του κάθε παιδιού στα τσολιαδάκια και τις Αμαλίες).

Παρατηρήσαμε τον χάρτη της Ελλάδας,ψάξαμε και βρήκαμε τα νησιά,τις πόλεις και τους διάφορους τόπους όπου έδρασαν οι ήρωες της επανάστασης.Κολλήσαμε φωτογραφίες ηρώων και κάθε παιδί έβρισκε τον ήρωα που του έλεγε ονομαστικά η νηπιαγωγός.

Αφού παίξαμε αρκετά,φτιάξαμε το στεφάνι με τις εικόνες και τα ονόματα των ηρώων.Τα παιδιά κόλλησαν σε χάρτινο στεφάνι τα πρόσωπα των ηρώων και μετά τα ονόματα τους  έχοντας ως πίνακα αναφοράς τον χάρτη.Έπειτα τα στολίσαμε με πράσινα μπαλάκια γκοφρέ και γαλανόλευκους φιόγκους.

Ζωγραφίσαμε την πατρίδα μας

και κατασκευάσαμε το τσαρούχι του τσολιά μας

Παράλληλα ασχολούμαστε και με την γιορτούλα μας για την εθνική επέτειο μέσα από τραγούδια,ποιήματα και χορούς.

ΠΑΕΙ Ο ΚΟΥΤΣΟΦΛΕΒΑΡΟΣ... ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ ΜΑΡΤΗ!

Ο τρίτος μήνας του Χειμώνα έφτασε στο τέλος του! Γυρίσαμε στο ημερολόγιο της τάξης σήμερα το χαρτάκι και διαβάσαμε με τα παιδιά πως έγραφε Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου. Σήκωσα λίγο αυτό το χαρτάκι, και παρατηρήσαμε ότι ο επόμενος αριθμός στο ημερολόγιο δεν είναι το...29 που όλα τα παιδιά περιμένανε, αλλά το 1! και αυτό σημαίνει, όπως όλοι παραδεχτήκαμε, ότι αύριο ένας νέος μήνας ξεκινά! Μα πώς γίνεται αυτό; Δεν έχουμε μάθει ότι οι μήνες έχουν 30 ή 31 ημέρες; Αυτός ο μήνας, ο Φλεβάρης, γιατί έχει πιο λίγες; 

Καλή ευκαιρία να διαβάσουμε την ιστορία του Φλεβάρη από την όμορφη σειρά για τους μήνες της Λότης Πέτροβιτς- Ανδρουτσοπούλου. Ο Φλεβάρης λοιπόν, γιος της Παγωνιάς και του Χειμώνα, εγγονός του Χρόνου και αδελφός του Γενάρη και του Δεκέμβρη, γεννήθηκε λίγο...κουτσός και δεν μπορούσε να τρέξει... έτρεχε όμως το μυαλό του, είχε πολύ φαντασία, και μέσα από πολλά που σκαρφιζόταν και σκανταλιές που έκανε, εφηύρε και τις Απόκριες! μπορεί λοιπόν να μην είναι ένας ολόκληρος μήνας, αλλά είναι χαρούμενος, έξυπνος και ζωηρός, και προσφέρει ξεγνοιασιά και κέφι στους ανθρώπους! Γεια σου αγαπημένε Κουτσοφλέβαρε! Είμαστε έτοιμοι να υποδεχτούμε τον Μάρτη!

Ο κουτσοφλέβαρος Μάρτης εκτός από ζωηρός, κεφάτος και έξυπνος είναι και χαδιάρης και πότε κλαίει πότε γελάει.Όπως λένε και οι παροιμίες για αυτόν, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να φυλάμε τα ρούχα μας για να έχουμε τα μισά.Για αυτό και φτιάξαμε μαρτιάτικα βραχιολάκια έτσι ώστε να μην μας κάψει.

Παροιμίες για τον Μάρτη:
Μάρτης είναι χάδια κάνει, πότε κλαίει, πότε γελάει.
O Μάρτης ο κλαψόγελος.Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης.
Του Mάρτη του αρέσει, να είναι πάντα στο διπλό, 
μια στις δέκα να έχει ήλιο, και τις άλλες ξυλιασμό.

Τέλος, τραγουδήσαμε χρησιμοποιώντας τις ανάλογες κινήσεις

και μάθαμε το τραγούδι για το πώς θα δέσουμε τον Μάρτη αφού πρώτα το επεξεργαστήκαμε. Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι τα κάλαντα της Άνοιξης και τραγουδώντας τα πήραμε πληροφορίες για τον ερχομό των χελιδονιών,τα μαρτιάτικα βραχόλια και την σαρακοστή.
Τα κάλαντα της Άνοιξης:
Στα πρώτα βυζαντινά χρόνια, το "ελληνικό" έθιμο  της χελιδόνας θεωρήθηκε ειδωλολατρικό και στην αρχή απαγορεύτηκε από την εκκλησία Παρ' όλα αυτά όμως τα παιδιά συνέχιζαν να τραγουδούν τον ερχομό της Άνοιξης και έτσι το έθιμο διατηρήθηκε όπως ακριβώς και στην αρχαιότητα.

 Σε κάθε μεριά της Ελλάδας, τα παιδιά ξεχύνονταν στους δρόμους για να καλωσορίσουν τα χελιδόνια τους, τους αγγελιοφόρους της Άνοιξης.

Κρατούσαν στα χέρια τους ένα ξύλινο χελιδόνι και του κρεμούσαν στο λαιμό κουδουνάκια .

Πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι και έλεγαν τα "χελιδονίσματα" ενώ τα κουδουνάκια συνόδευαν το τραγούδι τους

Το τέλος του Χειμώνα και τον ερχομό των χελιδονιών γιόρταζαν τα παιδιά από την αρχαιότητα με τα "χελιδονίσματα".

Ο συγγραφέας Αθηναίος (2ος αιώνας μ.Χ.) έχει διασώσει ένα "χελιδόνισμα" που τραγουδούσαν τα παιδιά στη Ρόδο. Κρατώντας ένα ομοίωμα χελιδονιού, τριγύριζαν στην πόλη και ζητούσαν φιλέματα.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!!!!

Τα κάλαντα της Άνοιξης, περπερούνα- χελιδόνισμα, μπορείτε να τα ακούσετε από τα ενδιαφέροντα βιντεάκια  στην ιστοσελίδα μας καθώς μπορείτε να ακούσετε και άλλα παραδοσιακά κάλαντα της άνοιξης  στην ιστοσελίδα του youtube.

ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΒΕΝΕΤΙΑ

Οι Απόκριες έχουν έρθει για τα καλά στο νηπιαγωγείο μας και αυτές τις μέρες ταξιδέψαμε με τα παιδιά σε μια πόλη που έχει παράδοση στη μεταμφίεση, κι αυτή δεν είναι άλλη από τη Βενετία! Γνωρίσαμε την πόλη αυτή μέσα από εποπτικό υλικό που βρήκαμε στο διαδίκτυο μαζί με τα παιδιά, παραξενευτήκαμε με την ιδιαιτερότητά της να είναι πλημμυρισμένη, και θαυμάσαμε όμορφες βενετσιάνικες στολές της Αποκριάς. Μία χαρακτηριστική μεταμφίεση της Βενετίας είναι και ο Αρλεκίνος, και τα παιδιά με ενδιαφέρον άκουσαν την ιστορία του!

Με αφορμή τη συγκινητική ιστορία του Αρλεκίνου, που κατάφερε να γίνει ο βασιλιάς του Καρναβαλιού στη Βενετία, φέραμε τα παιδιά για άλλη μια φορά κοντά σε γνωστούς πίνακες ζωγραφικής που τον απεικονίζουν, παρατηρήσαμε το χαρακτηριστικό της ενδυμασίας του, τα χρώματα που χρησιμοποιήθηκαν και φυσικά τους μεγάλους ζωγράφους αυτών των έργων. Έπειτα βαλθήκαμε να προσπαθούμε να απεικονίσουμε τη στάση του σώματος του κάθε "Αρλεκίνου", κι αυτό μετατράπηκε σε ένα διασκεδαστικό παιχνίδι με μουσική!

Μάθαμε λοιπόν κι ένα καινούριο σχηματάκι, το οποίο βρίσκεται πάνω στη στολή του. Ο ρόμβος! Που είναι...σαν ένα στραβό τετράγωνο, όπως παρατήρησαν τα παιδιά, ή σαν δύο τριγωνάκια ενωμένα μαζί. Ζωγραφίσαμε ένα μεγάλο Αρλεκίνο για την τάξη μας, αλλά και καταπιαστήκαμε να γίνουμε μικροί Πικάσο, και να προσπαθήσουμε να αποτυπώσουμε τα χρώματα ενός από τους παραπάνω πίνακες. Πρόκειται για τον Αρλεκίνο που ζωγράφισε ο γνωστός ζωγράφος με την τεχνική του κυβισμού. Τα παιδιά πραγματικά είχαν πολύ έξυπνες ιδέες, οι οποίες δικαιολογούσαν αυτή τη μορφή ζωγραφικής: "μήπως το μοντέλο του ζωγράφου κουνιόταν συνέχεια και δεν μπορούσε να τον ζωγραφίσει με ακρίβεια;", "μήπως ο Πικάσο ήταν μεγάλος πια και χρησιμοποιούσε χάρακα για να κάνει γραμμές;"

Ακούσαμε επίσης μουσική από τη γειτονική μας χώρα, συγκεκριμένα τη γνωστή "Ταραντέλα" και μιλήσαμε για την παράδοση αυτού του σκοπού και για την προέλευση του ονόματός του. Τα παιδιά ζητούσαν να παίξουμε κι εμείς τη δική μας αποκριάτικη μουσική, έτσι λοιπόν χρησιμοποιήσαμε τα όργανα του σχολείου, χωριστήκαμε σε ομάδες, και κοιτώντας στα χέρια τη νηπιαγωγό- μαέστρο, χτυπούσαμε ρυθμικά το κάθε οργανάκι.

Φτιάξαμε τα δικά μας καπέλα Αρλεκίνου, και τις δικές μας μάσκες, μασκαρευτήκαμε και χορέψαμε σε ζευγαράκια στον εύθυμο ρυθμό της Ταραντέλας. Το παιχνίδι έγινε πιο δύσκολο, όταν στο σταμάτημα της μουσικής έπρεπε να κοιτάξουμε το παιδάκι που ήταν ζευγαράκι μας και να κάνουμε μια χαρακτηριστική κίνηση του Αρλεκίνου, σαν να κοιτάμε όμως μέσα από καθρέπτη! Τα λαθάκια όμως μας έκαναν περισσότερο να γελάμε και να διασκεδάζουμε!

Η ιστορία του Αρλεκίνου ενθουσίασε ιδιαίτερα τα παιδιά.Μεταμφιέστηκαν,χόρεψαν και διασκέδασαν αλλά και κατάλαβαν ότι μπορούμε με απλά υλικά να φτιάξουμε μία εντυπωσιακή στολή.Ο Αρλεκίνος ήταν ένα παιδί που δεν είχε την δυνατότητα να πάει στο καρναβάλι της Βενετίας γιατί δεν είχε τα χρήματα για αποκριάτικη στολή.Η μητέρα του όμως, η κ.Φαντασία, χρησιμοποιώντας παλιά υφάσματα και χαρτόνια του έφτιαξε μία στολή τόσο εντυπωσιακή που τον έκανε βασιλιά του Καρναβαλιού.Η ιστορία μας έδωσε την δυνατότητα να συζητήσουμε τι μπορούμε να κάνουμε αν δεν έχουμε τα χρήματα για να αγοράσουμε αποκριάτικη στολή ή αν δούμε ένα παιδί που έχει το ίδιο πρόβλημα.Οι απαντήσεις των παιδιών ήταν ποικίλες και ενδιαφέρουσες.

• Κυρία, θα φτιάξουμε μία στολή με τα υλικά που έχουμε στο σπίτι
• θα του δώσουμε μία παλιά μας στολή
• θα του δώσουμε χρήματα
• αν δεν έχουμε χρήματα,θα του φτιάξουμε μία μάσκα με χαρτόνι
• θα είναι ο πιο όμορφος μασκαράς σαν τον Αρλεκίνο

Η ιστορία αγγίζει όλους μας γιατί όλοι βιώνουμε τις δυσκολίες της οικονομικής κρίσης.Τα παιδιά λοιπόν επιβάλλεται να συνειδητοποιήσουν ότι δεν πρέπει να κρίνουμε  την εμφάνιση κανενός παρά μόνο τα λόγια και τις πράξεις του. 

Απόκριες

Απόκριες ονομάζονται οι τρεις εβδομάδες πριν από τη Μεγάλη Σαρακοστή. Ταυτίζονται με την περίοδο του Τριωδίου, μια κινητή περίοδο στην Ορθόδοξη Χριστιανική παράδοση από την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου μέχρι την Κυριακή της Τυροφάγου ή Τυρινής.Η πρώτη εβδομάδα των Αποκριών που τελειώνει την Κυριακή του Ασώτου, λέγεται και Προφωνή, επειδή παλιά προφωνούσαν, δηλαδή διαλαλούσαν ότι άρχιζαν οι Απόκριες. Η δεύτερη εβδομάδα λέγεται Κρεατινή ή της Κρεοφάγου, επειδή έτρωγαν κρέας και δεν νήστευαν ούτε την Τετάρτη ή την Παρασκευή. Η εβδομάδα αυτή γιορτάζεται με γλέντια και φαγοπότια χωρίς κανένα θρησκευτικό περιορισμό. Η Κυριακή της εβδομάδας αυτής, η Κυριακή της Απόκρεω -και συνεκδοχικά ολόκληρη η περίοδος από την είσοδο του Τριωδίου μέχρι την Καθαρά Δευτέρα- ονομάστηκε έτσι, επειδή συνηθίζεται να μην τρώνε κρέας οι Χριστιανοί, δηλαδή «να απέχουν από το κρέας». Η τρίτη εβδομάδα λέγεται Τυρινή ή της Τυροφάγου, επειδή έτρωγαν γαλακτοκομικά προϊόντα σαν ενδιάμεση κατάσταση μεταξύ κρεοφαγίας και νηστείας, για να προετοιμαστούν σιγά - σιγά για τη νηστεία της Σαρακοστής. Ανάλογη με την ελληνική λέξη Αποκριά είναι και η λατινική λέξη Καρναβάλι (Carneval, Carnevale, από τις λέξεις Carne=κρέας και Vale=περνάει).

Τις μέρες αυτές γίνεται το έθιμο του γλεντιού, της ψυχαγωγίας και του «μασκαρέματος», της μεταμφίεσης, που έχει παραμείνει από παλιές γιορτές της ρωμαϊκής εποχής, τις γιορτές αφιερωμένες στην έκπτωση του θεού Σατούρνους από τον Ήλιο τα Κρόνια «Λουπερκάλια» και «Σατουρνάλια» και από τις αρχαιότερες «Διονυσιακές γιορτές» των Ελλήνων, όπου οι άνθρωποι μεταμφιέζονταν, χόρευαν, τραγουδούσαν πίνοντας κρασί και το κέφι έφτανε στο κατακόρυφο προς τιμή του Διόνυσου.

Παλιότερα το καρναβάλι γινόταν παντού στην Ελλάδα με μασκαράτες ομαδικές, χορούς, γλέντια, σάτιρα και διάφορα ιδιαίτερα έθιμα σε κάθε μέρος. Ήταν ευκαιρία για ξεφάντωμα, κρασί και χίλια δυο πειράγματα. Μεγαλύτερα κέντρα τέτοιου ξεφαντώματος ήταν, όπως και σήμερα, η Πάτρα με το περιβόητο Πατρινό Καρναβάλι, που έχει τις ρίζες του στις αρχές του 19ου αιώνα, η Ξάνθη με το ξακουστό πλέον Ξανθιώτικο Καρναβάλι, που γίνεται πόλος έλξης αφού έχει το μεγαλύτερο καρναβάλι των Βαλκανίων με πολλά λαογραφικά στοιχεία, η Πλάκα των Αθηνών, και η Θήβα με τον περίφημο «βλάχικο γάμο» της. Στη Θήβα γίνεται και σήμερα ο «βλάχικος γάμος» που αρχίζει από την Τσικνοπέμπτη και αποτελείται από το προξενιό, το γάμο δυο νέων και τελειώνει με την πορεία των προικιών της νύφης και το γλέντι των συμπεθέρων. Όλες αυτές οι διαδικασίες είναι γεμάτες από σατυρική αθυροστομία, κέφι, γλέντι και χορό. Στην Πάτρα γίνεται το μεγαλύτερο καρναβάλι της Ελλάδας με διάρκεια δύο μηνών και τη τελευταία Κυριακή της αποκριάς γίνεται παρέλαση αρμάτων με επικεφαλής το ομοίωμα του θεού της αποκριάς του «Καρνάβαλου» και ακολουθία διάφορων άλλων έξυπνων μασκαρεμάτων, με τη συμμετοχή 40.000 καρναβαλιστών, και πλήθους επισκεπτών ενώ το κέφι δίνει και παίρνει. Στην Κοζάνη γίνεται το έθιμο του φανού, κατά το οποίο φωτιές και υπαίθρια γλέντια στήνονται σε διάφορες γειτονιές της πόλης. Ένα από τα πιο φημισμένα παραδοσιακά καρναβάλια στον ελλαδικό χώρο είναι και οι "Μπούλες" στη Νάουσα Ημαθίας. Το έθιμο έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα και πιθανότατα έχει σχέση με τελετές φυλετικής μύησης όπως η τελετή ενηλικίωσης κατά την οποία ο νέος, ντυμένος με γυναικεία ρούχα και οδηγούμενος από ανύπανδρους άντρες της φυλής, θα μυηθεί με τη σειρά του στα μυστικά της, θα αποβάλλει τη γυναικεία ενδυμασία και θα μεταμορφωθεί σε άνδρα. Σήμερα μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι στη μακραίωνη ιστορία του το έθιμο μεταπλάθει και παράλληλα ενσωματώνει στα επί μέρους στοιχεία του, την τοπική παράδοση, τους μύθους, τους θρύλους, τα τραγούδια και τους ηρωικούς αγώνες της Νάουσας.

Στην Πλάκα, καθώς και σ' όλα γενικά μέρη, γυρνούν στους δρόμους οι άνθρωποι μεταμφιεσμένοι, μικροί και μεγάλοι, μπαίνουν στα κέντρα, πίνουν, χορεύουν, πειράζονται και γλεντούν. Τα τελευταία χρόνια το Καρναβάλι του Μοσχάτου καταλαμβάνει τη πρώτη θέση μεταξύ των δήμων του λεκανοπεδίου Αττικής.

πηγή:Βικιπαιδεία

ΚΑΛΩΣ ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ...

ΚΑΛΩΣ ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ...

Οι Απόκριες πλησιάζουν και τα παιδιά επηρεασμένα από τις διαφημίσεις συνεχώς συζητούν για τις στολές που θα φορέσουν.Η αφορμή λοιπόν δόθηκε για να ξεκινήσουμε να δουλεύουμε το αντίστοιχο θέμα.

Παρατηρήσαμε εικόνες με καρναβάλια και μεταμφιεσμένους.Τα παιδιά αφηγήθηκαν τις εμπειρίες τους και ανακοίνωσαν την αποκριάτικη στολή τους με μεγάλο ενθουσιασμό.

.

Συζητήσαμε για την στολή,την μάσκα,το καπέλο,το βάψιμο.τις περούκες,τα κομφετί και τις σερπαντίνες.Για τα γλέντια,τους χορούς,τα αποκριάτικα τραγούδια και την προέλευση των αποκριών.Διαπιστώσαμε με την χρήση εποπτικού υλικού ότι οι απόκριες ως έθιμο κρατά αρκετά χρόνια. Ο θεός Διόνυσος ή Βάκχος, ο οποίος λατρευόταν από τους, μεταμφιεσμένους με δέρματα ζώων, οπαδούς του ,κίνησε την περιέργεια των παιδιών.

Τα παιδιά απέδωσαν τον αρχαίο θεό χρησιμοποιώντας τις πληροφορίες που τους δόθηκαν, ως θεός της βλάστησης,του αμπελιού και του κρασιού και παρατηρώντας τους πίνακες ζωγράφων όπως του έλληνα ζωγράφου Θεόφιλου Χατζημιχαήλ.

Περιέγραψαν τα χρώματα του πίνακα, τα διάφορα στοιχεία που χρησιμοποιεί ο ζωγράφος και το πως έβλεπε από την δική του οπτική γωνία τον θεό Διόνυσο και τα αποτύπωσαν σε εργασία.

Φτιάξαμε την τρελή αποκριά και διακοσμήσαμε την τάξη μας.

Την επόμενη ημέρα μιλήσαμε για τα σημαντικότερα καρναβάλια της Ελλάδας

Τα παιδιά έψαξαν και βρήκαν στον χάρτη τα μέρη της Ελλάδας όπου γίνονται τα καρναβάλια και κόλλησαν πάνω σε αυτόν καρτέλες με τα έθιμα τους.

Βρήκαν τις εικόνες που δείχνουν τα σημαντικότερα ελληνικά έθιμα της Αποκριάς και τις κόλλησαν διαβάζοντας την αντίστοιχη καρτέλα

Ζωγράφισαν τον βασιλιά Καρνάβαλο

καθώς και τα έθιμα που τους έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση

έφτιαξαν τα καρναβαλάκια της τάξης μας

επεξεργάστηκαν το τραγούδι του καρναβαλιού

και έφτιαξαν το σταυρόλεξο του Φεβρουαρίου

γράφοντας σε αυτό αποκριάτικες λέξεις

χρησιμοποιώντας τον ανάλογο πίνακα αναφοράς

Μέσα από όλες τις δραστηριότητες τα παιδιά πήραν πληροφορίες,παρατήρησαν και περιέγραψαν εικόνες,αφηγήθηκαν τις δικές τους ιστορίες,κατασκεύασαν διάφορες χειροτεχνίες και εμπλούτισαν το λεξιλόγιό τους μαθαίνοντας καινούργιες λέξεις όπως:

σερπαντίνα,γαιτανάκι,μασκαράς,κομφετί,μπούλες και γενίτσαροι,τζάρος,μπουμπούνες,βάκχος,φανός,τριώδιο,καρναβάλι κ.τ.λ.

ΚΑΛΗ ΑΠΟΚΡΙΑ.....και στην συνέχεια....

Σήμερα,Πέμπτη, αφού φέραμε στο μυαλό μας τις πληροφορίες που αποκτήσαμε για τα ελληνικά καρναβάλια και τα έθιμά τους,συζητήσαμε για το διάσημο βενετσιάνικο καρναβάλι της Ιταλίας.Βρήκαμε στην υδρόγειο σφαίρα την Ιταλία ,μιλήσαμε για τους κατοίκους της και με την βοήθεια εποπτικού υλικού παρατηρήσαμε τα σπίτια της Βενετίας,τα γεφυράκια της,το στοιχείο του νερού και τις γόνδολες.Μας δόθηκε έτσι η αφορμή να επεξεργαστούμε την αρχιτεκτονική των κτιρίων,του περιβάλλοντος χώρου και να διακρίνουμε τις διαφορές που υπάρχουν με την Ελλάδα.Επίσης,περιγράψαμε και τις βενετσιάνικες μάσκες και ανακαλύψαμε πόσο διαφορετικές είναι από τις δικές μας και ως προς τα υλικά και ως προς την αισθητική τους.

Χρησιμοποιώντας το internet στον υπολογιστή βρήκαμε πολλές εντυπωσιακές βενετσιάνικες στολές και μάσκες που ενθουσίασαν τα παιδιά και συγκρίναμε το καρναβάλι της Βενετίας με το Πατρινό καρναβάλι.Οι χοροί στα παλάτια της Βενετίας με τα κλασικά έπιπλα,τους πολυελαίους,τα ταβάνια που μοιάζουν με πίνακες ζωγραφικής,τις πορσελάνες και τα κρύσταλλα και τις στολές των μεταμφιεσμένων,διαφέρουν πολύ από τα άρματα και τις στολές του πατρινού καρναβαλιού που έχει ως στόχο την διακωμώδηση της σύγχρονης πραγματικότητας.

Θελήσαμε λοιπόν να πάμε νοερά έστω και μια μέρα στην Βενετία για αυτό και φτιάξαμε βενετσιάνικες μάσκες με τα υλικά ,φυσικά, που είχαμε στην τάξη μας .

Το καρναβάλι, που μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και δόθηκε έμφαση στις στολές και στις μεταμφιέσεις ήταν το ελληνικό καρναβάλι της Νάουσας.Οι γενίτσαροι και οι Μπούλες με τις μάσκες τους και τις ελληνικές παραδοσιακές στολές,μας θυμίζουν την ελληνική προνοητικότητα και εξυπνάδα. Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας οι κλέφτες και οι αμαρτωλοί μεταμφιέζονταν με τις συγκεκριμένες στολές και με αυτόν τον τρόπο ξεγελούσαν τους Τούρκους και είχαν την δυνατότητα να γιορτάσουν τις Απόκριες με συγγενείς και φίλους. Ταξιδέψαμε,λοιπόν, με την φαντασία μας, και πήγαμε στην Νάουσα. Κατασκευάσαμε με απλά υλικά(χαρτοσακούλες,χαρτί γκοφρέ,κόλλα,ψαλίδι και μαρκαδόρους) μάσκες και γίναμε γενίτσαροι και μπούλες.

και χορέψαμε παραδοσιακά αποκριάτικα τραγούδια.Γεγονός είναι ότι η μάσκα δυσκόλεψε τα παιδιά στο να χορέψουν με άνεση,παρόλα αυτά το δισκέδασαν με την ψυχή τους.